یعنی چه
مغلوث در اصل به گندم، آرد یا غذایی گفته میشود که با مواد دیگری مانند جو، خاک یا خاشاک آمیخته شده و از حالت خلوص درآمده باشد. به طور کلی به هر امر مشوب، ناپاک و ناخالص نیز اطلاق میگردد. همچنین در زبان عربی به مَشکی که با خرما یا غوره دباغی و اصلاح شده باشد، «سقاء مغلوث» میگویند.
تلفظ
این کلمه بر وزن مفعول خوانده میشود. تلفظ دقیق آن با فتح ميم، سکون غین، ضم لام و واو مدی است: مَغْ-لوث.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، به عنوان پاسخ برای راهنماهای «آمیخته»، «ناخالص» یا «گندم آمیخته با جو» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، واژههای فوق دقیقترین معادلهای انگلیسی برای رساندن مفهوم ناخالصی و ترکیبشدگی هستند.
به عربی
از آنجا که خود واژه ریشه عربی دارد، در زبان مبدأ با کلماتی نظیر مخلوط و مشوب که بیانگر سلب خلوص هستند هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق پارسی این واژه شامل اصطلاحاتی چون آمیخته، سرهنشده، ناپاک و درهمامده است که نشاندهنده از دست رفتن صفا و یکدستی یک ماده است.
در قرآن
در متن کتاب مقدس قرآن، واژه مغلوث یا دیگر کلمات همریشه از ثلاثی مجرد (غ-ل-ث) وجود ندارد و کاربرد قرآنی برای آن ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل مغلوث
واژه مغلوث یک صفت مفعولی با ریشه عربی (از فعل غَلَثَ) است که به لغتنامههای فارسی راه یافته است. معنای نخستین و ملموس آن به حوزه تغذیه و کشاورزی بازمیگردد؛ یعنی گندم یا آردی که به دلیل بیپروایی یا تقلب، با جو و خاشاک زمین آمیخته شده و دیگر پاک و سره نیست.
در نگاهی گستردهتر، این کلمه مجازاً برای هر چیز مادی یا معنوی که اصالت و خلوص خود را از دست داده و با عناصر نامرغوب ترکیب شده باشد (مانند کلام یا نیت مشوب) به کار میرود. شناخت این واژه به حل جدولهای کلمات متقاطع و درک دقیقتر متون کهن ادب فارسی کمک شایانی میکند.