یعنی چه
بوتیمار استرالزی (با نام علمی Botaurus poiciloptilus) نام یک گونه پرنده آبچر، بزرگجثه و بسیار کمیاب از خانواده حواصیلان (مرغان ماهیخوار) است. این پرنده بومی منطقه استرالزی شامل استرالیا و نیوزیلند بوده و به دلیل تخریب تالابها در خطر شدید انقراض قرار دارد. بدن این پرنده دارای نقشونگارهای قهوهای برای استتار در نیزارها است.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی به صورت «بوتیمار اِسترالِزی» (بـُوتِیمار اِسترالِزی) است که بخش اول آن یک واژه اصیل فارسی و بخش دوم یک نام جغرافیایی برگرفته از زبان لاتین و انگلیسی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش دقیقاً «بوتیمار استرالزی» با ۱۵ حرف است. از دیگر نامهای جایگزین و مترادف آن در جدول میتوان به «بوتیمار قهوهای» یا «غمخورک» اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این پرنده Australasian Bittern میگویند. همچنین در استرالیا به دلیل صدای بم و غرشمانندش به آن Bunyip Bird نیز گفته میشود. در زبان عربی به آن «واق أسترالي» و در ترکی «Australasya balabanı» میگویند.
به فارسی
معادلهای فارسی و نامهای دیگر این پرنده در زبان فارسی شامل «بوتیمار قهوهای»، «غمخورک استرالزی» و «مرغ غصه استرالیایی» است. واژه بوتیمار در فارسی از ترکیب «بو» (صاحب) و «تیمار» (غم) ساخته شده است.
نماد چیست
در فرهنگ بومی مائوریهای نیوزیلند، این پرنده به دلیل استاد بودن در استتار، نماد پنهانکاری، اسرارآمیز بودن و گوشهنشینی است. در زیستشناسی مدرن نیز این پرنده به عنوان یک گونه شاخص (Indicator species)، نماد و معیار سلامت محیطزیست تالابها و آبهای شیرین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بوتیمار استرالزی
بوتیمار استرالزی یک پرنده آبچر بزرگ و بسیار کمیاب از تیره حواصیلان است که بومی مناطق استرالیا، نیوزیلند و جزایر اطراف آن میباشد. این پرنده به دلیل پرهای قهوهایرنگ و نقشونگارهای خاص خود، استادی بینظیر در استتار میان نیزارهاست و به سختی دیده میشود. به دلیل تخریب گسترده زیستگاههای تالابی، این گونه امروزه در معرض خطر شدید انقراض قرار دارد.
بخش اول نام این پرنده یعنی بوتیمار، ریشه در ادبیات و افسانههای فارسی دارد؛ مرغی که گمان میکردند از بخل و غمِ تمام شدن آب دریا، خود آب نمینوشد و تشنه میماند. در فرهنگهای بومی مانند مائوریها، این پرنده نماد گوشهنشینی و رازآلودگی است و در علم امروز، بقای آن را نمادی از وضعیت سلامت و پایداری تالابهای منطقه میدانند.