یعنی چه
پوشید فعل ماضی ساده (سوم شخص مفرد) از مصدر پوشیدن است که دو معنی اصلی دارد: اول، در بر کردن و به تن کردن جامه، لباس یا کفش؛ دوم، پنهان کردن، مستور داشتن و نهفتن راز، عیب یا یک شیء.
متضاد
کلمات متضاد این واژه با توجه به دو معنای آن، در مفهوم لباس شامل «برهنه کرد» و «درآورد» و در مفهوم پنهانکاری شامل «آشکار کرد» و «فاش کرد» است.
هم خانواده
واژههای همخانواده پوشید همگی از ریشه فارسی و ایرانی «پوش» به معنی پوشاندن و دربر گرفتن ساخته شدهاند.
جمله سازی
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با ضمه روی حرف پ (پُ) تلفظ میشود و ریشه در زبان پارسی میانه (پهلوی) دارد.
در جدول
کلمه «پوشید» دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً در جدولها به عنوان پاسخ راهنماهایی مثل «لباس به تن کرد» یا «مخفی کرد» میآید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موضوع جامه یا پنهانکاری، از افعال متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی نیز متناسب با سیاق متن، افعال ریشه «لبس» یا «ستر» به عنوان معادل دقیق به کار میروند.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان فارسی، پوشیدن جامه و خرقه نماد تسلیم، پایبندی به طریقت و حفظ اسرار است. همچنین فعل پوشاندن و پوشیدن به عنوان نمادی از حیا، عیبپوشی و رازداری تلقی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پوشید
واژه «پوشید» یک فعل ماضی ساده فارسی است که در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و عمید دو کاربرد کاملاً متمایز اما مرتبط دارد. از یک سو به عمل فیزیکی در بر کردن لباس و جامه اشاره میکند و از سوی دیگر در معنای مجازی و استعاری، به مفهوم نهفتن، رازپوشی و مستور کردن عیوب یا حقایق به کار میرود.
این کلمه ریشه در زبانهای ایرانی باستان و پارسی میانه دارد و ساختار ۵ حرفی آن در حل جدولهای کلمات متقاطع بسیار کاربردی است. در متون ادبی و عرفانی، این واژه بار معنایی عمیقی دارد و نمادی از حفظ اسرار، حیا و همچنین تغییرات روحی و سلوک به شمار میرود.