بروا داشتن یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بروا داشتن

واژه «بروا داشتن» یکی از مصدرهای مرکب کهن، مهجور و کم‌کاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که بیش از هر چیز در متون تاریخی و کلامی قرون میانه اسلامی، مانند کتاب معروف «النقض» در قرن ششم هجری به کار رفته است. این کلمه در حقیقت همان فعل «روا داشتن» است که با افزودن پیشوندِ زینتی و تأکیدی «بـ» به ابتدای آن ساخته شده و ساختاری مؤکد به خود گرفته است.

از نظر ریشه‌شناسی، واژه «روا» در این ترکیب از واژه پهلوی ravāg به معنای جاری و رایج می‌آید. بنابراین، بروا داشتن در مفهوم اصیل خود به معنای پذیرفتن، جاری دانستن حکم، مباح شمردن و اجازه دادن به وقوع یک امر است. در ساختار سنتی جدول کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً یک پاسخ ۹ حرفی را تشکیل می‌دهد و متضاد مستقیم آن واژه‌هایی همچون «ناروا داشتن» یا منع کردن است.