یعنی چه
مطامیر در لغت به معنای نهانخانهها و گودالهای حفر شده در زیر زمین است که در ابتدا برای ذخیره غلات استفاده میشد، اما بعدها به عنوان زندانهای مخوف زیرزمینی به کار رفت.
تلفظ
این واژه به صورت مَطامیر تلفظ میشود که فاءالفعل آن مفتوح و مابقی حروف طبق قواعد زبان عربی خوانده میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف (۶ حرف) خودِ واژهٔ «مطامیر» یا معادلهایی چون سیاهچال است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از واژگانی که به زندانها و سلولهای تاریکِ عمق زمین اشاره دارند، استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل سیاهچالها، زیرزمینهای تاریک، نهانخانهها و محبسهای نمور زیرزمینی است.
در قرآن
بررسی واژگان قرآنی نشان میدهد که کلمه مطامیر یا ریشه آن در متن قرآن کریم وجود ندارد و کاربرد آن بیشتر مذهبی و تاریخی است.
نماد چیست
این واژه در ادبیات دینی نماد سالها اسارت و مظلومیت امام هفتم شیعیان در سیاهچالهای تنگ و بدون نور عباسیان در بغداد است.
جمعبندی و توضیح کامل مطامیر
واژه مطامیر جمع تکسیر «مطموره» و ریشه آن عربی است. این کلمه در اصل به گودالها و سردابهایی اطلاق میشد که مردم برای پنهان کردن غلات و توشه خود در زمین حفر میکردند تا از دستبرد و فاسد شدن در امان بماند. اما در طول تاریخ، حکام عباسی از این مکانهای زیرزمینی به عنوان مخوفترین و تاریکترین زندانها استفاده کردند.
ویژگی بارز مطامیر، ساختار تنگ، سقفهای بسیار کوتاه و محرومیت مطلق از نور خورشید و هوای تازه بود؛ به طوری که زندانی حتی توانایی ایستادن کامل را در آن نداشت. این واژه در فرهنگ شیعه پیوند عمیقی با نام امام موسی کاظم (ع) دارد و یادآور سالهای طولانی حبس و شهادت ایشان در زندانهای هارونالرشید است.