یعنی چه
مارکسیسم لنینیسم یک ایدئولوژی سیاسی و قالب نظری مرکب است که از ترکیب تئوریهای اقتصادی-اجتماعی کارل مارکس و روشهای عملی-انقلابی ولادیمیر لنین شکل گرفته است. این اصطلاح اولین بار در دهه ۱۹۲۰ میلادی توسط ژوزف استالین برای توصیف ایدئولوژی رسمی اتحاد جماهیر شوروی تعریف و تدوین شد. ارکان آن شامل ایجاد یک «حزب پیشتاز» برای رهبری کارگران، مادیگرایی دیالکتیکی و تلاش برای رسیدن به جامعهٔ کمونیستی بدون طبقه است.
تلفظ
این عبارت از دو بخش «مارکسیسم» (منسوب به کارل مارکس) و «لنینیسم» (منسوب به ولادیمیر لنین) همراه با پسوند مکتبساز «یسم» تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی برای راهنماهایی چون «ایدئولوژی رسمی اتحاد جماهیر شوروی» یا «مکتب سیاسی استالین و لنین» کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۱۵ حرف است.
به انگلیسی
این اصطلاح در زبانهای بینالمللی با ارجاع مستقیم به نامهای مارکس و لنین نگاشته میشود.
به فارسی
این واژه یک اصطلاح ترکیبیِ اقتباسی (وامواژه) در زبان فارسی است. از آنجا که این اصطلاح عمدتاً یک واژه بیگانه و نام خاص مکتبی است، معنی اصیل و تککلمهای در فارسی ندارد؛ ریشه بخش اول آن از نام خانوادگی کارل مارکس (فیلسوف آلمانی) و بخش دوم از نام مستعار انقلابی ولادیمیر لنین (رهبر انقلاب روسیه) گرفته شده است.
در قرآن
این واژه یک اصطلاح سیاسی و فلسفی مدرن متعلق به قرن بیستم است و طبیعتاً در متن قرآن مجید وجود ندارد. از نظر محتوایی نیز به دلیل باور به «بیخدایی علمی» و مادیگرایی محض، با جهانبینی توحیدی قرآن در تضاد کامل است.
نماد چیست
داس و چکش (Symbol of Hammer and Sickle) نمادهای اصلی این مکتب هستند؛ داس نماد دهقانان و کشاورزان، و چکش نماد کارگران صنعتی است که اتحاد این دو طبقه را برای سرنگونی نظام سرمایهداری نشان میدهد. همچنین ستارهٔ سرخ پنجپر نیز از دیگر نمادهای بارز آن به شمار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
این واژه ریشه خالص خارجی دارد و به عنوان یک دکترین رسمی جهانی شناخته میشود که هدف آن تبدیل یک دولت سرمایهداری به دولت سوسیالیستی از طریق انقلاب به رهبری حزب پیشتاز است.
جمعبندی و توضیح کامل مارکسیسم لنینیسم
مارکسیسم-لنینیسم یک دکترین سیاسی و ایدئولوژی رسمی بود که در دهه ۱۹۲۰ توسط ژوزف استالین بر پایه نظریات کارل مارکس و اقدامات عملی ولادیمیر لنین تدوین شد. این مکتب پایه و اساس نظام سیاسی و اقتصادی اتحاد جماهیر شوروی و سایر کشورهای بلوک شرق را تشکیل میداد.
تمرکز اصلی این ایدئولوژی بر مادیگرایی دیالکتیکی، حذف طبقات اجتماعی، مالکیت عمومی بر ابزار تولید و ایجاد یک حزب پیشتاز طبقه کارگر برای هدایت جامعه به سوی کمونیسم است. این تفکر به دلیل ماهیت مادیگرایانه و نفی دین، با دیدگاههای مذهبی و توحیدی تضاد بنیادین دارد.
امروزه این اصطلاح بیشتر در بافت تاریخ سیاسی قرن بیستم بررسی میشود و نمادهای معروف آن یعنی داس و چکش، بیانگر اتحاد طبقه کارگر صنعتی و کشاورز در این سیستم نظری و حکومتی است.