یعنی چه
این عبارت به معنای اعمال بیعدالتی، پایمال کردن حقوق دیگران و مجاز شمردن ستم است. از نظر لغوی، ظلم به معنای قرار دادن چیزی در غیر جایگاه شایسته آن است و روا داشتن یعنی آن را جایز و صواب دانستن.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [ظُلمْ رَ وا داشْ تَن] است که از یک واژه عربی (ظلم) و یک مصدر مرکب فارسی (روا داشتن) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۱ حرف دارد. واژههای هممعنی دیگر مانند ستم کردن و جفا نمودن نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، از افعال متفاوتی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود که رایجترین آنها Oppress است.
به عربی
در زبان عربی فعلهای ثلاثی مجرد و مزید گوناگونی برای این معنا وجود دارد که فعل ظَلَمَ ریشه اصلی بخش اول این عبارت است.
به فارسی
برگردانها و واژههای اصیل فارسی و ترکیبی هممعنی با آن شامل ستم کردن، بیدادگری کردن، جفا کردن، تعدی کردن، اجحاف کردن و جور و جفا نمودن است. واژههای متضاد آن نیز عدل ورزیدن، دادگری کردن و انصاف داشتن هستند.
در قرآن
خود عبارت ترکیبی و فارسی «روا داشتن» در قرآن نیست، اما ریشه عربی آن یعنی فعل «ظَلَمَ» و مشتقاتش ۲۹۰ بار در قرآن آمده است. این مفهوم در قرآن در سه محور کلیدی مطرح شده است: شرک به خدا (ان الشرک لظلم عظیم)، ظلم به دیگران (تجاوز به حقوق مردم) و ظلم به خود یا همان ظلم به نفس از طریق ارتکاب گناهان.
جمعبندی و توضیح کامل ظلم روا داشتن
عبارت «ظلم روا داشتن» یک مصدر مرکب فعلی است که از ترکیب واژه عربی ظلم (به معنی وضع شیء در غیر موضع خود) و واژه فارسی روا داشتن (به معنی جایز دانستن) ساخته شده است. این اصطلاح در زبان و ادبیات فارسی برای توصیف رفتارهای غیرمنصفانه، پایمال کردن حقوق انسانها و اعمال تبعیض و بیدادگری به کار میرود.
در فرهنگ عامه و ادبیات تعلیمی، ظلم نماد تاریکی، شب و سیاهی است و در حکایات کهن مانند کلیله و دمنه، حیواناتی چون گرگ و شغال به عنوان نماد موجودات ظالم تصویر میشوند؛ در حالی که ترازو همواره نماد عدل و دادگری در برابر ظلم است.
از دیدگاه قرآنی و مذهبی نیز ریشه این واژه اهمیت بالایی دارد و به انواع مختلفی از جمله ظلم به خداوند (شرک)، ظلم به بندگان خدا و ظلم به نفس تقسیم میشود که همگی عاقبتی ناخوشایند را برای فرد ظالم به همراه دارند.