یعنی چه
عذرآوری در لغت به معنای ابراز ندامت، پوزشخواهی یا تلاش برای موجه جلوه دادن یک اشتباه با آوردن دلایل و بهانههای مختلف است تا از شدت تقصیر کاسته شود.
تلفظ
این واژه به صورت عُذرْآوَری تلفظ میشود که از ترکیب دو بخش عذر (ساکن روی ذال) و آوری تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه «عذر اوری» دقیقا دارای ۷ حرف است. همچنین کلماتی مانند اعتذار و پوزش نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم عذرآوری و پوزشخواهی از واژه Apologizing و برای مفهوم بهانهجویی و توجیه خطا از عبارت Making excuses استفاده میشود.
به فارسی
واژگان هممعنی و برگردانهای فارسی و رایج این کلمه شامل پوزش، اعتذار، تعذر، بهانهتراشی، تقصیرپوشی و حجتآوری هستند که در متون مختلف به جای آن به کار میروند.
در قرآن
خود ترکیب فارسی «عذرآوری» در قرآن نیست، اما ریشه عربی آن (عذر) در آیاتی چون «وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ» (سوره قیامت، آیه ۱۴) به معنی بهانهآوردن و عذرآوری بنده به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل عذر اوری
واژه «عذرآوری» یک ترکیب مصدر مرخم و اسم مصدر در زبان فارسی است که از دو بخش عربی (عذر) و فارسی (آوری، از مصدر آوردن) تشکیل شده است. این کلمه تعاملی میان ابراز ندامت واقعی و یا تلاش برای تراشیدن بهانههای مختلف جهت تبرئه خود از یک خطا را نشان میدهد.
در فرهنگ عامه و ادبیات، عذرآوری همواره به عنوان ابزاری برای بازسازی روابط اجتماعی آسیبدیده یا فرار از مسئولیت اشتباهات شناخته میشود. این واژه در متون قرآنی نیز در قالب ریشه عربی خود برای توصیف بهانهجوییهای انسان در پیشگاه خداوند اشاره شده است.