یعنی چه
واژه زخف در لغت به معنای خودپسندی، تفاخر، غرور و اظهار بزرگی کردن است. این کلمه به رفتار فردی اشاره دارد که با تکبر و گردنکشی نسبت به دیگران رفتار میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت زَخْف (Zakhf) است، به طوری که حرف ز دارای فتحه و حرف خ دارای سکون میباشد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به کلماتی چون فخر کردن یا تکبر نمودن، واژه ۳ حرفی «زخف» به کار میرود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه که مفاهیم تکبر، غرور و فخر فروختن را میرسانند شامل کلماتی چون Boasting و Arrogance هستند.
به عربی
از آنجا که این واژه ریشه عربی دارد، در زبان مبدأ نیز به عنوان مصدر به معنای تکبر، تفاخر و خودپسندی به کار میرود.
به فارسی
برابرهای فارسی این واژه شامل تفاخر، خودپسندی، عجب، نازش و غرور است. در مقابل، واژههای تواضع و فروتنی متضادهای اصلی آن هستند.
نماد چیست
برای واژه زخف نماد تصویری یا نشان مفهومی خاصی ثبت نشده است؛ این کلمه صرفاً یک اصطلاح لغوی و اخلاقی برای توصیف حالت رفتاری تکبر و گردنکشی است.
جمعبندی و توضیح کامل زخف
واژه «زخف» یک مصدر عربی است که وارد زبان فارسی شده و در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و منتهیالارب به معنای فخر کردن، تکبر نمودن و گردنکشی ثبت شده است. این کلمه به رفتارهای برخاسته از خودپسندی و غرور اشاره دارد و همخانوادههایی مانند زخیف، ازخاف و مزخف (به معنی مرد متکبر) دارد که همگی حول محور تکبر معنا میشوند.
نکته حائز اهمیت در مورد این واژه، عدم حضور آن در قرآن کریم است؛ لذا نباید آن را با واژه «زُخْرُف» که به معنای طلا و زیور بوده و نام یکی از سورههای قرآن است، اشتباه گرفت. زخف صرفاً اصطلاحی اخلاقی و رفتاری برای نشان دادن تفاخر است.