یعنی چه
در فرهنگ قرآنی، این عبارت به آیه ۱۰۲ سوره بقره اطلاق میشود که داستان جادوگری در بابل، نقش هاروت و ماروت، و تأکید بر اینکه جادو تنها با اذن الهی اثرگذار است را بیان میکند.
تلفظ
به صورت /āyeye sehr/ تلفظ میشود که حرف «س» دارای کسره و «ح» دارای سکون است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این اصطلاح در متون تفسیری و آکادمیک اسلامی به کار میروند.
به عربی
این عبارت در منابع تفسیری عربزبان برای ارجاع به آیه ۱۰۲ سوره بقره استفاده میشود.
به ترکی
معادل رسمی و رایج در ترجمههای ترکی قرآن برای اشاره به این آیه.
در قرآن
این آیه به رواج سحر در زمان سلیمان نبی، تبرئه ایشان از کفر و جادو، و نزول دو فرشته برای آموزش راههای مقابله با سحر در بابل اختصاص دارد.
نماد چیست
در اندیشه اسلامی، این آیه نماد قدرت مطلقه خداوند است؛ چرا که متن آیه صراحتاً تأکید میکند جادوگران بدون اذن الهی توانایی رساندن هیچ زیان یا فایدهای را به کسی ندارند.
جمعبندی و توضیح کامل ایه سحر
اصطلاح «آیه سحر» به طور خاص به آیه ۱۰۲ سوره بقره اشاره دارد که یکی از مهمترین متون قرآنی در حوزه مباحث مرتبط با ماوراءالطبیعه و جادو است. این آیه از سویی به تبیین تاریخی جادو در بابل میپردازد و از سوی دیگر، با تبیین مرز میان جادو و معجزه، بر اصل توحید و قدرت بیبدیل پروردگار تأکید میکند.
این آیه در آموزههای اسلامی به عنوان ابزاری برای ابطال جادو و در عین حال به مثابه یک فتنه و آزمایش الهی شناخته میشود. تأکید اصلی این آیه بر این است که تأثیرات جادو کاملاً تحت کنترل و اراده تکوینی خداوند قرار دارد و هیچ قدرتی فراتر از اراده الهی عمل نمیکند.