یعنی چه
مُثاقَفَة در اصل و ریشه لغوی خود به معنی مسابقه دادن، نبرد کردن یا مبارزه با کسی در علم، هوشمندی، استادی و مهارت است. همچنین در گذشته به تمرین شمشیرزنی و نیزهاندازی دو نفر با یکدیگر اطلاق میشده است. اما در اصطلاح معاصر علوم اجتماعی و فرهنگی، این واژه تغییر مفهوم داده و به عنوان معادل «فرهنگپذیری» یا تعامل و تبادل دو سویه میان دو فرهنگ مختلف به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُثاقَفَة (مُ ثا قَ فَه) است که صامتهای آن شامل ث، ق و ف بوده و از مصادر باب مفاعله در زبان عربی است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول، خود واژه «مثاقفة» با ۶ حرف است. بسته به طراح جدول، ممکن است از معادلهای مدرن آن مانند فرهنگپذیری نیز استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی، بهترین و دقیقترین معادل اصطلاحی برای مثاقفة واژه Acculturation است که به فرآیند تغییرات فرهنگی ناشی از ارتباط دو جامعه اشاره دارد.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این واژه در متون کهن «نبرد استادانه در دانایی» و در ادبیات معاصر و دانشگاهی «فرهنگپذیری متقابل» یا «تعامل فرهنگی» است.
نماد چیست
این کلمه در سنتهای نمادشناسی کهن دارای نماد مادی، حیوانی یا طبیعی خاصی نیست؛ اما از منظر مفهوم مدرن و جامعهشناختی آن، میتوان مثاقفة را نمادی از تشکیل «پل فرهنگی» یا «پیوند و آمیزش دو اندیشه و تمدن» دانست.
جمعبندی و توضیح کامل مثاقفة
واژه «مثاقفة» مصدری عربی از ریشه (ث-ق-ف) است که در طول زمان سیر تحول معنایی جالبی را طی کرده است. در متون کهن و لغتنامههای قدیمی، این کلمه به معنای مهارت یافتن، راست کردن کجیهای نیزه و نبرد یا مسابقه دادن با دیگری در هوشمندی، استادی و دانایی به کار میرفته است. در واقع، ریشه آن با مفاهیمی مثل تیزفهمی و چیره شدن با تکیه بر مهارت گره خورده است.
در علوم اجتماعی و زبانی معاصر، این واژه تغییر کارکرد داده و امروزه به عنوان دقیقترین معادل برای اصطلاح انگلیسی Acculturation استفاده میشود. در این کاربرد، مثاقفة به معنای تبادل فرهنگی، تداخل فرهنگی و فرآیند پویایی است که در آن دو فرهنگ در اثر برخورد و ارتباط با یکدیگر، دستخوش تغییرات متقابل میشوند و از هم تاثیر میپذیرند.
اگرچه خود واژه مثاقفة در قرآن مجید عیناً ذکر نشده، اما مشتقات فعلی آن نظیر «ثقفتموهم» در آیاتی مثل آیه ۱۹۱ سوره بقره به معنی دست یافتن، یافتن با مهارت و غلبه کردن بر دشمنان به کار رفته است که با ریشه اصیل لغوی آن کاملاً همخوانی دارد.