یعنی چه
واژه بقاقة در لغت به معنی مردی است که بسیار سخن میگوید و گزافهگویی میکند. همچنین به یک عدد پرنده یا مرغ پرصدا و بسیارآواز نیز اطلاق میشود که در آن حرف تاء برای مبالغه در صفت به کار رفته است.
تلفظ
این کلمه با فتح باء و قاف اول و سکون یا اشباع الف به صورت بَقاقَة تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه بقاقة به عنوان یک کلمه پنج حرفی به معنی پرچانه، بسیارگوی یا پرنده پرصدا شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از صفاتی استفاده میشود که به پرحرفی و وراجی اشاره دارند.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی از ماده (ب ق ق) دارد و در خود زبان مبدا به معنای کسی است که زیاد حرف میزند و رازها را فاش میکند.
به فارسی
در زبان فارسی میتوان کلماتی مانند پُرچانه، کثیرالکلام، گزافهگوی، ژاژخای و خاموشناشدنی را به عنوان برگردان و معادلهای دقیق این واژه قرار داد.
نماد چیست
در متون و ادبیات کهن، بقاقة به عنوان نمادی برای افراد وراج و کثیرالکلام که بدون اندیشه سخن میگویند، یا پرندگانی که با سروصدای خود آلودگی صوتی ایجاد میکنند، به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل بقاقة
واژه بقاقة یک لغت اصیل با ریشه عربی (از ماده ب ق ق) است که به لغتنامههای فارسی راه یافته است. این کلمه در اصل برای توصیف مردی به کار میرود که بسیار سخن میگوید و پُرچانه است، به طوری که حرف تاء در انتهای آن جنبه مبالغه دارد. معنای دیگر آن به حوزه طبیعت برمیگردد و اشاره به پرنده یا مرغی دارد که صوتی مداوم و بلند از خود تولید میکند.
از نظر معنایی، این کلمه با واژگانی چون ثرثار، پرحرف و ژاژخای همدسته است و در نقطه مقابل صفاتی مانند کمگوی و خاموش قرار میگیرد. در ساختار کلمات متقاطع و جدولها، این واژه پنج حرفی یک پاسخ کلاسیک برای مفاهیمی همچون کثیرالکلام یا نماد پرحرفی افراطی به شمار میرود.