یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی-اضافی تأکیدی در زبان فارسی معاصر است و به کسی متمایز و فوقالعاده بدنام اشاره دارد که در گذر زمان و در طول تمام تاریخ، برای همیشه مورد لعنت، نفرین و طردشدگی از رحمت خدا و انزجار شدید خلق قرار گرفته است. این مفهوم برای افرادی به کار میرود که جنایات یا اعمال شنیع آنها چنان سهمگین بوده که حافظه تاریخی بشریت هرگز آنها را نمیبخشد.
تلفظ
تلفظ دقیق این ترکیب به صورت «مَلْعُونِ اَبَدِیِّ تَارِیخ» است. واژه ملعون بر وزن مفعول، ابدی با تشدید یا بدون تشدید یای نسبت، و تاریخ با کسره تاء خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان یک کلید یا راهنما برای اشاره به اشخاص فوقالعاده بدنام تاریخ مذهبی یا سیاسی استفاده میشود که خود این ترکیب دقیقاً دارای ۱۴ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از ترکیبهایی استفاده میشود که نشاندهنده لعنتشدگی ابدی یا نفرین جاودان در بستر تاریخ هستند.
به فارسی
معادلها و برگردانهای خالصتر فارسی این عبارت شامل تعابیری همچون «نفرینشدهٔ همیشگی»، «گجستهٔ تاریخ»، «مطرود ابدی» و «بدنام دهر» است. واژه ملعون از ریشه عربی «لعن» به معنی راندن از رحمت است و در فارسی به فرد گجسته و شوم تعبیر میشود.
در قرآن
خود ترکیب «ملعون ابدی تاریخ» در قرآن نیامده است، اما اصل واژه «ملعون» و مشتقات آن (مانند اللعنة) بارها در آیات الهی ذکر شده است؛ از جمله در آیه ۶۱ سوره احزاب: «مَلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا» و همچنین تعبیر «الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ» در آیه ۶۰ سوره اسراء.
نماد چیست
در فرهنگ مذهبی و تاریخ جهان اسلام، این عبارت نماد و شاخصترین مصداقش شخصیتهایی چون «یزید بن معاویه» یا «شمر بن ذیالجوشن» به خاطر فاجعه واقعه عاشورا هستند. در تاریخ جهان نیز طواغیت و ستمگرانی مانند «هیتلر» یا «فرعون» نمادهای عینی و بارز این مفهوم به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل ملعون ابدی تاریخ
عبارت «ملعون ابدی تاریخ» یک اصطلاح ترکیبی و تأکیدی در زبان فارسی معاصر است که در ادبیات مذهبی، سیاسی و همچنین طراحان جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد. این واژه از سه بخش تشکیل شده که ریشه اصلی آن به واژه عربی ملعون (اسم مفعول از لعن به معنای طرد شده از رحمت الهی) برمیگردد و در کنار ابدی و تاریخ، معنای اوج بدنامی و جاودانگیِ انزجار عمومی را میرساند.
اگرچه این ترکیب به صورت یکجا در متون کهن یا قرآن کریم وجود ندارد، اما تکتک واژگان آن و به ویژه مفهوم لعنِ ستمگران، ریشه عمیقی در معارف دینی دارد. در دایره المعارفها و فرهنگ عامه، این اصطلاح برای توصیف جنایتکاران بزرگ تاریخ که اقداماتشان مسیر انسانیت را مخدوش کرده (مانند یزید در تاریخ اسلام یا هیتلر در تاریخ معاصر جهان) به عنوان یک نماد عینی استفاده میشود.