معنی
واژهٔ «دلپذیر» در زبان فارسی به عنوان یک صفت مفعولی مرکب به کار میرود و به هر چیزی که موافق طبع، مرغوب، دلنشین و گوارا باشد اشاره دارد. در واقع این واژه وصف حالتی است که روح و قلب انسان آن را به راحتی قبول میکند و از آن آرامش میگیرد.
یعنی چه
عبارت «دلپذیر» از دو بخش «دل» (به عنوان مرکز احساس و عاطفه) و «پذیر» (بن مضارع از مصدر پذیرفتن) ترکیب شده است. مفهوم روان آن، هر امر مادی یا معنوی است که به دل مینشیند و حس مثبتی در انسان ایجاد میکند.
مترادف
هم خانواده
جمله سازی
تلفظ
این واژه از نظر آوایی دارای سه هجای «دِل» (با کسرهٔ دال)، «پَ» (با فتحهٔ پ) و «ذیر» (با سکون ر) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر به دنبال پاسخی ۶ حرفی برای راهنمای «خوشایند»، «مطبوع» یا «آنچه دل بپذیرد» باشید، واژهٔ «دلپذیر» پاسخ دقیق شماست.
به انگلیسی
به عربی
به ترکی
جمعبندی و توضیح کامل دلپذیر
واژهٔ «دلپذیر» یکی از اصیلترین و زیباترین صفات مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب دو واژهٔ «دل» و «پذیر» ساخته شده است. این کلمه از نظر ریشهشناسی به پارسی میانه بازمیگردد و در طول تاریخ، اصالت ساختاری خود را حفظ کرده است. مفهوم عمیق این واژه به هر چیزی اشاره دارد که فراتر از منطق ظاهری، مستقیماً بر قلب و احساس انسان مینشیند و مورد قبول طبع و روح قرار میگیرد.
این واژه در ادبیات و فرهنگ عمومی دارای بار معنایی مثبت، زیباشناختی و عاطفی فراوانی است و برای توصیف پدیدههای لذتبخش مانند آبوهوای خوش، سخن نغز، غذای گوارا و خاطرات خوشایند استفاده میشود. اگرچه این واژه به صورت لفظی در متن عربی قرآن نیامده است، اما مترجمان برجسته در طول تاریخ از آن به عنوان معادل دقیقی برای مفاهیم والایی چون سخن رسا (قولاً بلیغاً) و آوازهٔ نیک (لسان صدق) بهره بردهاند که نشاندهنده غنا و جایگاه ویژه این کلمه در زبان فارسی است.