یعنی چه
منظره در لغت به معنای چشمانداز، دورنما و هر صحنهای از طبیعت یا شهر است که در برابر نگاه انسان قرار میگیرد. در لغتنامههای کهن مانند دهخدا، این واژه به معنای جای بلند برای نگریستن، قصر مرتفع و خانه بر طبقه برین نیز آمده است که بر موقعیت مشرف به پیرامون دلالت دارد.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه عربی «ن ظ ر» (نگاه کردن) گرفته شدهاند و با مفهوم دیدن و نظارت ارتباط دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «منظره» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی همچون چشمانداز، دورنما یا صحنه تماشا به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به نوع و وسعت محیط، از واژههای متفاوتی در زبان انگلیسی برای این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
این کلمات در زبان عربی برای توصیف فضاها و نماهایی که رو به سوی جای خاصی دارند استفاده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل منظره
واژه منظره ریشه در زبان عربی دارد و از دیدگاه لغوی به معنای هر آن چیزی است که در دایره دید انسان قرار میگیرد. این واژه در ادبیات فارسی فراتر از یک تعریف ساده جغرافیایی، به عنوان نمادی از جهان بیرون، تجلی زیباییهای آفرینش و آینهای برای انعکاس احوال درونی انسان شناخته میشود؛ چنانکه هنرمندان و شاعران همواره نگاه نو به مناظر پیرامون را ستودهاند.
در کاربردهای روزمره، منظره بیشتر یادآور طبیعت بکر، کوهستانها، جنگلها یا حتی دورنماهای مدرن شهری است. این کلمه پنجحرفی کاربرد زیادی نیز در بازیهای کلمات و جدولها دارد و مترادفهای قدرتمندی چون چشمانداز و دورنما بار معنایی آن را در زبان فارسی دگرگون و غنی ساختهاند.