یعنی چه
این اصطلاح در نجوم به تمامی اجرام، فواصل میانستارهای، سیارات فراخورشیدی و کهکشانهایی اطلاق میشود که خارج از مرزهای تحت کنترل و جاذبهٔ خورشید ما قرار دارند.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت به صورت «ماوَرایِ مَنْظُومِهِٔ شَمْسِی» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «ماورا منظومه شمسی» است که ۱۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون علمی و انگلیسی، برای اشاره به این مفهوم از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و سره برای این اصطلاح ترکیبی شامل واژههایی چون فراخورشیدی، بیرون از منظومه خورشیدی و فضای میانستارهای است.
در قرآن
اصطلاح ترکیبی و نجومی «ماورا منظومه شمسی» به صورت یکجا در قرآن وجود ندارد؛ اما ریشههای آن یعنی کلمه «الشَّمْس» ۳۳ بار و واژه «وَرَاء» به معنی فراتر یا پشت سر در آیات متعددی به کار رفتهاند.
نماد چیست
از آنجا که این اصطلاح یک مفهوم مدرن و تخصصی در علم نجوم و فضاشناسی است، نماد اسطورهای، آیینی یا نشانهشناسی سنتی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل ماورا منظومه شمسی
عبارت «ماورای منظومهٔ شمسی» یک اصطلاح ترکیبی علمی و نجومی است که به فضا و اجرام قرار گرفته در فراتر از مرزهای جاذبه و تحت کنترل خورشید ما اشاره دارد. این قلمروِ بیکران شامل فضای میانستارهای، سیارات فراخورشیدی، ستارگان دوردست و تمامی کهکشانهای دیگر در عالم هستی میشود.
این عبارت ترکیبی از ریشههای عربی (ماورا، نظم و شمس) ساخته شده و در ساختار لغوی فارسی به عنوان مضاف و مضافالیه به کار میرود. در کاربردهای عمومی و سرگرمی مانند جداول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً یک پاسخ ۱۵ حرفی را تشکیل میدهد.
اگرچه ریشههای کلماتی این عبارت مانند شمس در متون کهن و قرآن کریم بارها تکرار شدهاند، اما خودِ اصطلاح به دلیل ماهیت نوین و کشفیات جدید ستارهشناسی، یک مفهوم کاملاً مدرن محسوب میشود و فاقد هرگونه نماد سنتی یا باستانی است.