معنی
در لغتنامههای معتبر فارسی، تشویق به معنای به شوق آوردن، آرزومند ساختن و ترغیب کردن کسی به کار خیر یا فعالیتی خاص است. در کاربردهای امروزی، این واژه برای تحسین، قدردانی و کف زدن نیز به کار میرود.
یعنی چه
تشویق یعنی استفاده از محرکهای مثبت و ابزارهای انگیزشی (مانند کلامی یا مادی) تا فرد نسبت به ادامه مسیر خود دلگرم شود. این مفهوم در روانشناسی و آموزش به عنوان عاملی برای تقویت رفتار پسندیده شناخته میشود.
مترادف
واژههای هممعنی که میتوانند در جملات به جای تشویق استفاده شوند.
متضاد
کلماتی که مفهومی کاملاً برعکس و روبروی تشویق را بازگو میکنند.
هم خانواده
واژگانی که با تشویق همریشه هستند و بنمایه یکسانی دارند.
ریشه
واژه تشویق ریشه عربی دارد و از مصدر باب تفعیل است. این کلمه از حروف اصلی «ش و ق» (شوق) گرفته شده که در لغت به معنای میل و اشتیاق است و در این باب به چمِ «ایجاد شوق و تمایل در دیگری» معنا میدهد.
در جدول
کلمه تشویق دقیقاً ۵ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل ترغیب، تحسین یا به شوق آوردن استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Encouragement برای حمایت معنوی و دلگرمی، Incentive برای مشوقهای مادی و انگیزشی، و Applause به معنای تشویق حضار و کف زدن به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل تشویق
تشویق یکی از کلیدیترین مفاهیم تربیتی، آموزشی و روانشناختی است که به معنای به شوق آوردن و ایجاد انگیزه در افراد برای تداوم رفتارهای مثبت و پسندیده به کار میرود. این واژه که از ریشه عربی «شوق» برآمده، در فرهنگها و جوامع مختلف به عنوان ابزاری کارآمد جهت رشد استعدادها و تقویت روحیه افراد شناخته میشود.
در نظامهای آموزشی و حتی در متون دینی، اگرچه خود واژه به صورت مستقیم نیامده، اما مصادیق بارز آن در قالب بشارتها، وعده پاداش و ثواب به وفور دیده میشود. این امر نشاندهنده اهمیت بال پرواز و نوری است که تشویق در مسیر حرکت انسان به سوی تعالی ایجاد میکند.