یعنی چه
این اصطلاح در ادبیات دینی و قرآنی به عقاید بدون پایه، توهمات و گمانهای واهی قوم بنیاسرائیل اشاره دارد که بر اساس آن خود را قومی برتر و تافتهای جدابافته میپنداشتند.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «پِندارهایِ بَنی اِسرائیل» (pendārhā-ye bani esrā'il) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این نشانه به صورت دقیق ۱۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژههای Illusions یا Delusions برای رساندن مفهوم پندارها و توهمات استفاده میشود و در زبان عربی نیز معادل «أوهام بني إسرائيل» یا «أمانيّ» به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این عبارت شامل واژههایی چون خیالات بنیاسرائیل، اوهام یهود، آرزوهای واهی و غرور جاهلی است.
در قرآن
در قرآن کریم اگرچه خود این ترکیب فارسی وجود ندارد، اما به رفتارهای ملازم آن اشاره شده است؛ مانند آیه ۸۰ سوره بقره که ادعای آنان مبنی بر چند روزه بودن عذاب دوزخ را نقل میکند («وَقَالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَعْدُودَةً») یا آیه ۱۸ سوره مائده که ادعای فرزندی و دوستی خاص با خدا را مطرح میسازد («نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ»).
نماد چیست
این عبارت در تحلیلهای اخلاقی و تاریخی نماد بارز «خودبرتربینی نژادی» و «غرور مذهبی» است؛ وضعیتی که در آن گروهی به دلیل انتساب به پیامبران، خود را مصون از قوانین و سنن تنبیهی الهی میدانند.
جمعبندی و توضیح کامل پندارهای بنی اسرائیل
عبارت «پندارهای بنی اسرائیل» یک اصطلاح ترکیبی در ادبیات مذهبی و قرآنی است که به ریشهیابی روانشناختی و عقیدتی رفتارهای قوم بنیاسرائیل پرداخته و اوهام، غرور کاذب و گمانهای باطل آنان را توصیف میکند. واژه پندار ریشهای پهلوی داشته و نشاندهنده خیالات بیاساس است.
این اصطلاح یادآور این حقیقت است که هیچ قوم، نژاد یا گروهی به صرف انتساب ظاهری به آیینهای الهی یا پیامبران، تافته جدابافته نبوده و از قوانین، سنن الهی و مجازات اعمال خویش مستثنی نیست. قرآن کریم با نقد جدی این پندارها، برابری انسانها در پیشگاه خداوند را یادآور میشود.