یعنی چه
تمجمج به معنای سخن را در دهان گردانیدن، منمن کردن و کلمات را به صورت ناواضح و مبهم ادا کردن است؛ به طوری که شنونده متوجه مقصود گوینده نشود. این واژه در متون کهن به معنای جنبیدن و لرزیدن نیز به کار رفته است.
تلفظ
این واژه به صورت تَمَجْمُج (فتح ت، فتح م، سکون ج، ضم م) تلفظ میشود و مصدر تفعل از ریشه مجمج است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با مفهوم کلمات را جویده ادا کردن یا آشکارا حرف نزدن، واژه ۵ حرفی «تمجمج» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان مفهوم جویدهگویی و زیر لب سخن گفتن از افعال Mumble و Mutter استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در این زبان نیز دقیقاً به معنی درهم آمیختن کلام و روشن بیان نکردن سخن به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این واژه شامل عباراتی چون منمن کردن، جویدهگویی، نجوا کردن، مغلظگویی و در دهان گرداندن سخن است. متضاد آن نیز فصاحت، صراحت و شمردهگویی کلام است.
نماد چیست
در ادبیات، روانشناسی و رفتارشناسی، تمجمج تمثیل و نمادی از ابهام، پنهانکاری، وجود تردید، شرم یا عدم اعتماد بهنفس در بیان صریح و آشکار حقیقت است.
جمعبندی و توضیح کامل تمجمج
واژه «تمجمج» یک مصدر ریشه گرفته از زبان عربی است که در لغتنامههای معتبر فارسی مانند دهخدا، معین و عمید به معنای جویده سخن گفتن، روشن بیان نکردن کلام و منمن کردن معنا شده است. این کلام حالت فردی را توصیف میکند که به دلیل شرم، تردید یا پنهانکاری نمیتواند منویات خود را به طور فصیح و آشکار ابراز کند.
اگرچه این واژه یا ریشههای آن به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما در متون و شرحهای مذهبی گاه به صورت عباراتی نظیر «تمجمج القرآن» به معنی سرسری و بدون تدبر خواندن آیات دیده میشود. در کل، این واژه در ادبیات فارسی نمادی از لکنت رفتاری و عدم صراحت در گفتار است.