یعنی چه
عبارت «شیر و انگبین» به معنای همراهی و ترکیب دو مادهٔ بسیار مغذی و ارزشمند یعنی شیر و عسل (انگبین) است. این ترکیب در ادبیات و فرهنگهای مختلف، کنایه از غایت شیرینی، فراوانی برکت، رفاه، صلح و سازگاری کامل مصلحهای طبی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «شِیر وَ اَنگَبِین» (šīr va angubēn) است که در آن واژهٔ انگبین به معنای عسل، با فتحه روی همزه و گاف خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول و معماها که به ترکیب شیر و عسل اشاره دارد، عبارت «شیر و انگبین» با ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این مفهوم عینا به صورت Milk and Honey به کار میرود که نمادی تاریخی برای فراوانی و سرزمین موعود است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به ترکیب شیر و عسل از عبارت Süt ve Bal استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و ترکیبات هممعنی فارسی این عبارت شامل «شیر و عسل»، «شیر و شهد» و معادل عربی-فارسی آن «لبن و عسل» است. واژهٔ شیر ریشه در پارسی میانه (šīr) و انگبین ریشه در پارسی میانه (angubēn) به معنای شهد زنبور دارد.
در قرآن
خود عبارت عینی و فارسی «شیر و انگبین» در متن عربی قرآن نیست، اما مضمون و مصداق دقیق آن در آیه ۱۵ سوره محمد (ص) در توصیف نهرهای بهشتی ذکر شده است: «...وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ... وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى...» که در ترجمههای کهن فارسی به جویهای شیر و جویهای انگبین (عسل پاکشده) برگردانده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل شیر و انگبین
ترکیب «شیر و انگبین» یکی از کهنترین و زیباترین کنایهها در زبان فارسی و فرهنگهای جهانی است. این عبارت با همراه کردن دو مادهٔ گرانبها یعنی شیر و عسل، نمادی از وفور نعمت، برکت بیپایان، صلح و پاداش الهی را میسازد. در متون مذهبی مانند قرآن کریم، وجود نهرهایی از شیر و انگبین مصفا به عنوان پاداش مؤمنان در بهشت یاد شده است.
علاوه بر جنبههای معنوی و نمادین، این ترکیب در طب سنتی ایرانی نیز جایگاه ویژهای دارد؛ چرا که شیر و انگبین به عنوان مصلح یکدیگر عمل کرده و توازن طبی و معجونی شفابخش را برای بدن ایجاد میکنند. این واژه کاملاً اصیل و ریشهدار در زبانهای باستانی ایران است.