معنی
در تداول امروز زبان فارسی، خسیس به فردی گفته میشود که به شدت دلبسته به مال دنیاست و از انفاق یا خرج کردن ثروت خود، حتی در مواقع لزوم و برای آسایش خود و خانوادهاش، خودداری میکند. در متون کهن، این واژه به معنای پست، فرومایه و کمارزش نیز به کار رفته است.
یعنی چه
این اصطلاح در روانشناسی و فرهنگ عامه به رفتاری اشاره دارد که در آن فرد ترسی افراطی از دست دادن داراییهای خود دارد و ترجیح میدهد ثروت را ذخیره کند تا اینکه از آن برای بهبود کیفیت زندگی استفاده نماید.
مترادف
این واژهها در زبان فارسی همگی مفهوم خودداری از بخشش و خرج کردن، یا پستی و دونهمتی را میرسانند.
متضاد
این کلمات به ویژگی افرادی اشاره دارند که با گشادهدستی و سخاوت، مال خود را به دیگران میبخشند یا به راحتی خرج میکنند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه ثلاثی مجرد (خ س س) در زبان عربی مشتق شدهاند که به معنای پستی و کاستی است.
ریشه
واژه خسیس ریشه عربی دارد. معنای اصلی آن در زبان عربی «پست، کمارزش و دونهمت» است، اما پس از ورود به زبان فارسی، به مرور زمان معنای آن تغییر یافته و امروزه عمدتاً به عنوان صفت برای افراد بخیل و سختگیر در خرج کردن به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند بخیل، لئیم و ممسک به عنوان معادلهای رایج برای کلمه خسیس به کار میروند.
به انگلیسی
بسته به ساختار جمله میتوانید از صفت stingy یا اسم miser برای توصیف این مفهوم در زبان انگلیسی استفاده کنید.
جمعبندی و توضیح کامل خسیس
واژه «خسیس» یکی از کلمات پرکاربرد در زبان فارسی است که ریشهای عربی دارد. این کلمه در اصطلاح کهن و لغوی به معنای فرومایه، ناکس و پست بوده است، اما در تداول امروز فرهنگ فارسی، منحصراً به فردی اطلاق میشود که در خرج کردن دارایی و ثروت خود بخل میورزد و از هزینهکردنهای منطقی نیز واهمه دارد.
در فرهنگ و ادبیات کلاسیک ما، خساست همواره به عنوان یک رذیله اخلاقی نکوهش شده و در مقابل مفاهیم والایی چون سخاوت، کرم و جوانمردی قرار گرفته است. اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم مترادف آن مانند «بخل» و «شُح» (بخل شدید همراه با حرص) بارها مورد ملامت قرار گرفتهاند.
از نظر نمادین، شخصیتی مانند اسکروچ در ادبیات جهان و جانورانی مانند موش در امثال و حکم فارسی، نماد بارز ثروتاندوزیِ افراطی و خسیس بودن هستند. مرز ظریفی میان خساست و صرفهجویی وجود دارد؛ چرا که صرفهجویی مدیریت بهینه مال است، اما خساست یک رفتار افراطی ناشی از ترس و دلبستگی شدید به مادیات تلقی میشود.