معنی
«ضجه زد» به معنای نالهٔ بلند، فریاد مفرط و شیون کردن از روی درد، بیچارگی یا سوگواری عمیق است؛ حالتی که در آن اندوه شدید به صورت فغان و صدا بروز میکند.
یعنی چه
این عبارت کنایه از فروپاشی عاطفی و ابراز شدیدترین حالت غم و درد جسمی یا روحی است، به طوری که فرد کنترل سکوت خود را از دست داده و با صدای بلند زاری میکند.
مترادف
واژههایی چون شیون، زاری، مویه و فغان بیشترین قرابت معنایی را با این فعل مرکب دارند.
تلفظ
تلفظ این عبارت فعل مرکب به صورت [ضَجْجِه زَدْ] (żaj-jeh zad) است که واژه اول آن ریشه عربی دارد و مشدد تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این پاسخ در قالب عبارت مشخصشده، دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
افعال فوق نزدیکترین معادلها برای انتقال مفهوم گریه مفرط و سوگ احساسی بلند در زبان انگلیسی هستند.
به عربی
کلمه «ضجه» خود از ریشه عربی (ض ج ج) گرفته شده است که به معنی هیاهو و فریاد بلند است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان این شدت از گریه و شیون، از ترکیب فرید سر دادن و گریه شدید استفاده میشود.
به فارسی
برگردان سره و خالص فارسی این عبارت مرکب، «مویه کردن»، «فغان کردن» یا «زار زار گریستن» است.
جمعبندی و توضیح کامل ضجه زد
عبارت «ضجه زد» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «ضجّة» (به معنی بانگ و خروش) با فعل فارسی «زدن» ساخته شده است. این اصطلاح برای توصیف شدیدترین حالت بروز غلیان عاطفی، سوگواری و دردهای عمیق روحی یا جسمی به کار میرود؛ زمانی که ناله از حد فراتر رفته و به فریادی آمیخته با گریه و بیقراری تبدیل میشود.
در ادبیات و کاربردهای روزمره، این کلمه بار معنایی بسیار سنگینی دارد و نمادی از فروپاشی روانی، بیپناهی مفرط و مواجهه با مصیبتهای عظیم مانند مرگ عزیزان است. تفاوت اصلی آن با افعالی نظیر «گریه کرد» یا «ناله کرد» در میزان شدت، بلندی صدا و عمق فاجعهای است که فرد با آن روبهرو شده است.