معنی
ضمیم در لغت به معنای همراه، ملحق و افزوده است. این واژه به چیزی اشاره دارد که به اصل یک شیء یا متن اضافه میشود تا آن را کامل کند؛ اگرچه امروزه در زبان فارسی، شکل مؤنث آن یعنی «ضمیمه» کاربرد بسیار بیشتری دارد.
یعنی چه
وقتی میگوییم چیزی ضمیم است، یعنی به تنهایی مد نظر نیست، بلکه در کنار چیز دیگری قرار گرفته و به آن وابسته یا پیوست شده است؛ مانند مدارکی که به یک پرونده افزوده میشوند.
مترادف
هم خانواده
ریشه
این واژه از ریشه ثلاثی مجرد «ض م م» (ضمّ) گرفته شده است که در زبان عربی به معنای جمع کردن، افزودن، فشردن یا در کنار هم قرار دادن دو چیز به کار میرود.
به انگلیسی
به عربی
به فارسی
معادلهای اصیل و دقیق فارسی برای این واژه شامل «پیوست»، «آویزه» و «همراه» هستند که مفهوم اتصال یک بخش به بخش اصلی را میرسانند.
نماد چیست
واژه ضمیم مفهوم استعاری پیوستگی، اتحاد و کامل شدن یک چیز را تداعی میکند. از نظر بصری و اداری، امروزه این مفهوم با علامت گیره کاغذ (Paperclip) به عنوان نشانه فایلهای پیوستی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ضمیم
واژه «ضمیم» یک صفت کهن و عربیالاصل است که از ریشه «ضمّ» به معنی جمع کردن و به هم چسباندن مشتق شده است. این کلمه در زبان فارسی امروز به صورت مستقل کاربرد بسیار کمی دارد و جای خود را کاملاً به شکل مؤنثش یعنی «ضمیمه» داده است که در مکاتبات اداری، مطبوعات و کتابنویسی به وفور استفاده میشود.
از نظر معنایی، ضمیم به هر چیزی اطلاق میشود که به اصل یک شیء، متن یا سند افزوده گردد تا آن را کاملتر کند یا اطلاعات بیشتری ارائه دهد. این واژه در قالب قرآنی خود به صورت مستقیم نیامده، اما فعل امر ریشه آن در سورههای طه و قصص به معنی چسباندن و نزدیک کردن دست به پهلو یا سینه به کار رفته است.
در مجموع، اگر در جدولهای کلمات متقاطع یا متون قدیمی با این واژه مواجه شدید، مفهوم اصلی آن «پیوست»، «ملحق» و «همراه» است و ساختار چهار حرفی آن به ریشهای اصیل در پیوند و همبستگی اشاره دارد.