یعنی چه
این واژه صفت نسبی یا قید کیفیت است که برای توصیف لحن، فضا، داستان، شعر یا موسیقی به کار میرود و نشاندهنده حالتی سرشار از حزن و افسردگی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح غین، سکون میم، فتح گاف، فتح نون اول و صدای کشیده الف است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه ۷ حرفی «غمگنانه» یا معادلهای آن نظیر «حزین» به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
این کلمات در زبان انگلیسی برای بیان حالت حزنانگیز، غمآلود و ماتمزده استفاده میشوند.
به عربی
در زبان عربی صفات فوق برای توصیف شخص اندوهگین یا موقعیت گریهآور و ناراحتکننده به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این واژهها مفهوم دارا بودن غم، اندوهبار بودن یا دردمند بودن را منتقل میکنند.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل مواردی چون غمناکانه، غمگینانه، اندوهبار و حسرتبار است که همگی بر وجود حزن دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل غمگنانه
واژه «غمگنانه» صفت یا قیدی ساختاریافته در زبان فارسی است که از ترکیب بخش عربی «غم» و پسوندهای فارسی «-گِن» (به معنای دارا بودن یا آلوده به) و «-انه» (پسوند صفت و قیدساز) پدید آمده است. در متون کهن و اشعار شاعران کلاسیک مانند رودکی و فرخی، شکل مخفف آن یعنی «غمگن» به فراوانی استفاده شده که در ادوار بعدی ادبیات بیشتر به صورت «غمگین» تغییر شکل یافته است.
این کلمه بار معنایی عمیقی از حزن، حسرت و ماتم را به دوش میکشد و معمولاً برای فضاسازیهای هنری، توصیف ملودیهای آرام و سوزناک، یا لحن روایتهای تراژیک و اندوهبار به کار میرود. متضادهای اصیل آن واژگانی همچون شادمانه، مسرتآمیز و طربانگیز هستند که حس و حالی کاملاً واژگون را تداعی میکنند.