یعنی چه
بنات الاذن در اصطلاحات طبی کهن و واژهنامههایی مانند لغتنامه دهخدا و ذخیره خوارزمشاهی، به معنی تورم، غدد یا آماسهای ناحیهٔ زیر و پشت گوش (غدد بناگوشی) است. همچنین در برخی گویشهای عامیانه عربی، این اصطلاح را برای اشاره به لوزههای حلق (لوزتین) نیز به کار میبرند.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «بَناتُ الْاُذُن» (Banāt ul-Udhun) است که از دو واژهٔ عربی بنات (دختران) و الاذن (گوش) تشکیل شده است.
در جدول
این کلمه در بازیهای جدول کلمات به عنوان پاسخ برای راهنمای «ورم غدد بن گوش» یا «آماس بناگوش» کاربرد دارد و دقیقاً از ۹ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در اصطلاحات پزشکی مدرن انگلیسی، معادل علمی آن برای غدد بناگوشی Parotid swellings و در کاربرد عامیانه برای لوزهها از Tonsils استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح و امروزی به این عارضه التهاب الغدد النکافیه میگویند، اما در برخی مناطق به عنوان مجاز یا اصطلاح محلی برای اللوزتان (لوزهها) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این اصطلاح طبی کهن، «آماسهای بن گوش»، «ورم بناگوش» و «تورم غدد لنفاوی پاروتید» هستند.
نماد چیست
بنات الاذن یک عبارت کاملاً کالبدشناختی، تشریحی و پزشکی در تاریخ طب سنتی است؛ به همین دلیل فاقد هرگونه نمادپردازی، معنای اسطورهای، استعاری یا کاربرد خاص در متون مقدس مانند قرآن کریم است.
جمعبندی و توضیح کامل بنات الاذن
واژهٔ «بنات الاذن» یک ترکیب اضافه در زبان عربی است که به طور گسترده در متون طب سنتی فارسی و عربی مانند ذخیره خوارزمشاهی و لغتنامه دهخدا به کار رفته است. این اصطلاح از نظر علمی و کالبدشناسی به تورم، آماس یا التهاب غدد لنفاوی واقع در ناحیهٔ زیر و پشت گوش (غدد بناگوشی یا پاروتید) اشاره دارد.
علاوه بر کاربرد دقیق پزشکی در متون کهن، این عبارت در برخی از گویشهای محلی و عامیانه عربی تغییر کاربری داده و برای اشاره به لوزههای حلق نیز استفاده میشود. در طرح سوالات جدول و سرگرمی، این اصطلاح به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی برای نشان دادن ورم بناگوش شناخته میشود.
از نظر ریشهشناسی، این واژه از دو بخش «بنات» (ریشه بنی) و «الاذن» (ریشه أذن) تشکیل شده است. با وجود اینکه تکواژههای آن در قرآن مجید آمدهاند، خود این ترکیب ساختار قرآنی یا ارزش نمادین ندارد و صرفاً یک واژه تخصصی در تاریخ پزشکی دوره اسلامی است.