یعنی چه
قوروت (یا قُروت) فرآوردهای لبنی است که از جوشاندن، غلیظ کردن و سپس خشک کردن دوغ یا ماست تهیه میشود. این واژه در واقع همان کشک سنتی و مَشدّد است که در مناطق مختلف ایران به ویژه خراسان برای تهیه غذاهای محلی استفاده میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با ضمهٔ حرف اول به صورت «قُروت» تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «قوروت» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای طراحان سوال با راهنمای «کشک سنتی» یا «نوعی فرآورده لبنی» کاربرد دارد. همچنین واژههای کهن پینوی و پلینوی از جایگزینهای آن هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این محصول لبنی سنتی از معادلهای توصیفی یا نام بومی آن استفاده میشود.
به ترکی
واژه قوروت اصل و ریشهای ترکی دارد و در زبانهای ترکی به همین صورت برای اشاره به کشک خشک به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و قدیمی این واژه در زبان فارسی «کشک»، «پینوی» و «پلینوی» هستند که به همین محصول لبنی اشاره دارند.
نماد چیست
قوروت در فرهنگ عامه و اسطورهها نماد رسمی ثبتشدهای ندارد، اما در زیست سنتی مردمان ایران، نمادی از غذاهای ساده، ترشی، پایداری، سختکوشی و سبک زندگی عشایری و روستایی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قوروت
واژه «قوروت» یا «قُروت» فرآوردهای لبنی و اصیل است که از جوشاندن، غلیظ کردن و در نهایت خشک کردن دوغ یا ماست به دست میآید و در واقع همان کشک سنتی است. این واژه ریشهای ترکی دارد و از فعل «قوروتماق» به معنای خشک کردن یا امر به خشک کردن مشتق شده است و در کتابهای لغت کهن نظیر سنگلاخ نیز به همین معنی اشاره شده است.
در فرهنگ غذایی ایران، به ویژه در مناطق شرقی مانند خراسان، قوروت پایه اصلی غذاهای سنتی محبوب (مانند اشکنه قوروت) است. این واژه در زبان فارسی مترادفهایی همچون کشک، پینوی و پلینوی دارد و در حل جدول کلمات متقاطع به عنوان یک کلمه ۵ حرفی شناخته میشود.