یعنی چه
این عبارت به موقعیتی احساسی و فلسفی اشاره دارد که در آن انسان با پایان زندگی دنیوی مواجه شده و در آستانه ورود به جهان باقی قرار میگیرد. این اصطلاح در فرهنگ جهانی نماد اندوه عمیق عاطفی، فرسودگی از دنیا، تنهایی انسان و در عین حال ایمان به ماوراء است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت روان و با کسر اضافه بین کلمات انجام میشود: بَر (حرف اضافه) + دَرْوازِه (واژه اصیل) + اَبَدِیَّت (کلمه ریشهدار عربی با پسوند فارسی).
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان نشانه برای اثر معروف ونگوگ یا معادل ادبی آستانه مرگ به کار میرود.
به انگلیسی
این معادل دقیقاً برای اشاره به تابلوی نقاشی سال ۱۸۹۰ ونسان ونگوگ و همچنین فیلم سینمایی سال ۲۰۱۸ ساخته جولیان اشنابل استفاده میشود.
به عربی
این ترجمه در زبان عربی مفهوم «بر آستانه ابدیت» را میرساند. خود ریشه «ابد» نیز به صورت ظرف زمان (أبداً) ۲۸ بار در قرآن کریم تکرار شده است.
به فارسی
واژگان تشکیلدهنده این عبارت ترکیبی از ریشههای پهلوی و عربیتبار هستند. کلمات «بر» و «دروازه» اصالت فارسی دارند، در حالی که «ابدیت» از ریشه عربی «ابد» همراه با پسوند مصدری فارسی ساخته شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بر دروازه ابدیت
عبارت «بر دروازه ابدیت» یک اصطلاح اصیل و سنتی در لغتنامههای کهن فارسی نیست، بلکه ترجمهای دقیق از یک مفهوم جهانی است که به واسطه هنر و سینما به زبان فارسی راه یافته است. این عبارت از نظر لغوی به معنای قرار گرفتن در آستانه جاودانگی، پایان یافتن زندگی مادی و نزدیک شدن به لحظه مرگ و ورود به جهان باقی است.
شهرت عمده این اصطلاح به تابلوی شاهکار نقاشی ونسان ونگوگ در سال ۱۸۹۰ بازمیگردد که پیرمردی فرسوده را در اوج ناامیدی و تسلیم مادی نشان میدهد؛ جالب اینجاست که نسخه لیتوگرافی اصلی و امضاشده این اثر در موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری میشود. همچنین در سال ۲۰۱۸ فیلمی سینمایی به همین نام درباره روزهای پایانی زندگی این نقاش برجسته ساخته شد که جایگاه این عبارت را در فرهنگ عامه تثبیت کرد.