یعنی چه
این عبارت ترکیبی از دو واژه هممعنی تشکیل شده تا تاکید شدیدی بر لزوم انجام یک کار یا اهمیت حیاتی یک چیز داشته باشد. در اصطلاح فقهی نیز واجب به کاری گفته میشود که انجامش لازم و ترک آن گناه دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژههای مجزا شامل «واجِب» (با کسر ج) و «ضَروری» (با فتح ض و ضم ر اول) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این عبارت دقیقاً کلمه ترکیبی «واجب و ضروری» با تعداد ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی دقیقاً مفهوم حیاتی بودن، لزوم و اجباری بودن یک امر را منتقل میکنند.
به عربی
هر دو کلمه ریشه عربی دارند؛ واجب از ریشه (و ج ب) و ضروری از ریشه (ض ر ر) گرفته شده است.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی برای این اصطلاح شامل کلماتی مانند بایا، دربایست، ناگزیر و بایسته است که همگی بر حتمی بودن دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل واجب و ضروری
اصطلاح ترکیبی «واجب و ضروری» از کنار هم قرار گرفتن دو واژه با معنای مترادف و همپوشان تشکیل شده است تا اهمیت، فوریت و لزوم یک امر را به بیشترین حد ممکن به مخاطب منتقل کند. هر دو واژه ریشه در زبان عربی دارند اما قرنهاست که در ادبیات رسمی و زبان روزمره فارسی برای تاکید بر کارهای غیرقابل اجتناب استفاده میشوند.
در حوزههای مختلف مانند فقه، فلسفه و زندگی روزمره، این مفهوم به تناسب کاربرد، ابعاد خاصی پیدا میکند؛ به طوری که در فقه بار تکلیفی و شرعی دارد، در فلسفه در برابر امر ممکن یا ممتنع قرار میگیرد و در زندگی عادی نشاندهنده اولویتهای حیاتی انسان است.