بانگ آمدن یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بانگ آمدن

اصطلاح مرکب «بانگ آمدن» از واژه‌های اصیل زبان فارسی است که ریشه در زبان‌های ایرانی باستان و پهلوی دارد. واژه «بانگ» به معنای صدا و آواز با فعل «آمدن» ترکیب شده و مفهوم طنین‌انداز شدن یا برخاستن ناگهانی یک صوت بلند را می‌سازد. در لغت‌نامه‌های معتبری همچون دهخدا، مترادف‌هایی نظیر آواز آمدن، صدا پیچیدن و خروش برخاستن برای آن ذکر شده است.

این واژه گرچه در متن قرآن کریم عینا به زبان فارسی وجود ندارد، اما از نظر معنایی کاملاً همپوشان با مفاهیمی مثل «صَیْحَة» (فریاد آسمانی) و «نُودِیَ» (ندا داده شد) است. در اشعار و متون عرفانی ما نیز این تعبیر جایگاه ویژه‌ای دارد و هر جا سخن از یک بیداری روحی یا پیام سروش غیبی است، از این عبارت استفاده می‌شود.