یعنی چه
این عبارت یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است و برای اشاره به فردی با زیبایی خارقالعاده، بینقص و کمال ظاهری به کار میرود؛ به طوری که زیبایی او با الههها و شخصیتهای اساطیری یونان باستان مانند آفرودیت (الهه عشق و زیبایی) یا هلن تروآ مقایسه شود.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «زِبا-یِ اَف-سا-نِه-ای-ِ یو-نانِ باس-تان» (zibā-ye afsāne'i-ye yunān-e bāstān) روانه و متصل ادا میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای متقاطع خودِ عبارت «زیبای افسانه ای یونان باستان» با ۲۴ حرف است. همچنین بسته به طراح جدول، کلماتی چون آفرودیت یا هلن نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
معادل دقیق انگلیسی این عبارت ترکیبی و توصیفی 'The legendary beauty of ancient Greece' است.
به فارسی
از آنجا که خود عبارت فارسی است، معادلهای جایگزین و هممعنی آن شامل تعابیری همچون زیبای اساطیری، پریروی المپ، آفرودیتگون و هلنوش میشود.
نماد چیست
این عبارت مظهر و نماد کمالِ زیبایی ظاهری، جذابیت اغواکننده و بینقص بودن است. در برخی متون ادبی نیز با تلمیح به داستان جنگ تروآ، نمادی از «زیبایی فتنهانگیز و آشوببرانگیز» به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل زیبای افسانه ای یونان باستان
عبارت ترکیبی «زیبای افسانهای یونان باستان» یک اصطلاح لغوی مستقل در واژهنامهها نیست، بلکه یک ساختار توصیفی و صفت و مضافالیه در زبان فارسی است. نویسندگان و شاعران معمولاً زمانی از این تعبیر استفاده میکنند که بخواهند با بهرهگیری از صنعت تلمیح و اشاره به اساطیر کهن، اوج و شدتِ زیبایی یک فرد یا یک اثر هنری را به رخ بکشند و آن را به زیباییهای بینقص اساطیری تشبیه کنند.
این عبارت ریشه واحدی در زبان پهلوی یا دری ندارد و اجزای آن به تفکیک شامل واژگان فارسی «زیبا» و «افسانه»، واژه تاریخی «یونان» (برگرفته از ایونیا) و واژه فارسی «باستان» است. در فرهنگ عامه و ادبیات، این توصیف یادآور چهرههای نامداری چون آفرودیت، الهه عشق و زیبایی، یا هلن تروآ است که کمال ظاهریشان تاریخساز و افسانهای شد.