یعنی چه
این واژه ترکیبی در زبان فارسی معیار و لغتنامههای اصیل سنتی وجود ندارد، بلکه یک اصطلاح کاملاً رایج در زبان اردو است. بدتمیز به کسی گفته میشود که آداب معاشرت را رعایت نمیکند، رفتار یا گفتاری گستاخانه دارد و به دیگران بیاحترامی میکند. همچنین گاهی به مفهوم بیسلیقه یا شلخته نیز به کار میرود.
تلفظ
این کلمه از دو بخش «بَد» (با فتح با) و «تَمیز» (با فتح تاء و سکون یاء) تشکیل شده است که در زبان اردو با همین آوا شنیده میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه بدتمیز به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون بیادب، گستاخ یا بددهن کاربرد دارد و طول آن ۶ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بدتمیز از کلماتی که به بیادبی، گستاخی و عدم رعایت آداب معاشرت اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ترکیبات و کلماتی استفاده میشوند که به معنای کمادب، پررو، سنگدل یا درشتگو هستند.
به ترکی
در زبان ترکی واژه تربیهسیز دقیقاً به معنای بیتربیت و کلمه کابا به معنای خشن و بیادب برای این مفهوم به کار میرود.
به فارسی
اگر بخواهیم این واژه اردوی شبهقاره را به زبان فارسی معیار ترجمه کنیم، صفتهایی مانند بیادب، گستاخ، ناپذیرفته، بدرفتار، بیسلیقه و غیرمهذب بهترین جایگزینها هستند.
جمعبندی و توضیح کامل بدتمیز
واژه «بدتمیز» در لغتنامههای کهن و اصیل زبان فارسی مانند دهخدا و معین به عنوان یک کلمه مستقل ثبت نشده است. این اصطلاح در حقیقت یک واژه ترکیبی پرکاربرد در زبان اردو (زبان ملی پاکستان و رایج در هند) است که از پیوند پیشوند فارسی «بد» و واژه عربی «تمیز» (از ریشه مَیَزَ به معنی تشخیص و جداسازی) پدید آمده است. در فرهنگ شبهقاره، تمیز به معنای ادب و تشخیص درست رفتار از نادرست است و بدتمیز به کسی گفته میشود که این قوه تشخیص اخلاقی را ندارد.
از نظر معنایی، این کلمه دقیقاً معادل بیادب، گستاخ، بددهن و فردی است که اصول اولیه معاشرت اجتماعی را رعایت نمیکند. ساختار این کلمه شش حرفی است و در طرح سوالات جدولهای کلمات متقاطع، مفهوم بیادبی یا گستاخی را تداعی میکند.
اگرچه ریشه تکتک اجزای آن به فارسی و عربی برمیگردد، اما ترکیب ساختاری و هویت معنایی فعلی آن کاملاً متعلق به زبان اردو است و در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی نیز معادلهای دقیقی چون Rude، وقح و Terbiyesiz برای آن وجود دارد.