یعنی چه
مارالبیان یک اصطلاح ترکیبی حقوقی و دیوانی است که به معنای «پیشگفته»، «مذکور» یا «آنچه بیانش در سطور بالاتر گذشت» به کار میرود. این واژه در متون اداری و قضایی برای جلوگیری از تکرار مجدد عبارات طولانی استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه بر اساس قواعد ادغام زبان عربی به صورت «مارُّلبیان» با تشدید روی حرف راء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «پیشگفته»، «ذکرشده در بالا» یا «مزبور» که نیاز به یک واژه ۹ حرفی دارند، کلمه «مارالبیان» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در متون حقوقی و رسمی انگلیسی، برای اشاره به مفاهیمی که در بخشهای بالایی متن ذکر شدهاند، از این واژگان استفاده میشود.
به عربی
این واژهها در زبان عربی دقیقاً همان کارکرد معنایی اشاره به مطالب گذشته را ایفا میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه کلماتی نظیر «پیشگفته»، «گذشتهبیان» یا عباراتی مثل «آنچه در بالا آمد» هستند.
در قرآن
خودِ ترکیب «مارالبیان» به این شکل در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما ریشههای آن به صورت جداگانه بارها ذکر شدهاند؛ از جمله واژه «بیان» در آیه ۴ سوره الرحمن که میفرماید: «عَلَّمَهُ الْبَيَانَ».
جمعبندی و توضیح کامل مارالبیان
واژه «مارالبیان» یک اصطلاح ترکیبی حقوقی، اداری و دیوانی است که از زبان عربی به زبان فارسی وارد شده است. این کلمه از سه جزء «مارّ» (به معنی گذشته و عبورکننده)، حرف تعریف «الـ» و «بیان» (به معنی شرح و گفته) تشکیل شده و در مجموع مفهوم «آنچه بیانش مرور شد و گذشت» را افاده میکند.
در ادبیات قضایی و حقوقی ایران، این کلمه کاربرد فراوانی دارد. زمانی که در ابتدای یک دادنامه، لایحه یا رای دادگاه به یک قانون، ماده، شخص یا مشخصات پرونده اشاره میشود، در ادامهی متن برای رعایت اختصار و جلوگیری از تکرار ملالآور، از عباراتی همچون «قانون مارالبیان» یا «نامبردهی مارالبیان» استفاده میکنند.
این واژه فاقد بار اسطورهای، نمادین یا فرهنگی خاص است و صرفاً به عنوان یک ابزار ساختاری و منطقی برای انسجامبخشی به متون رسمی و نوشتاری به کار میرود.