یعنی چه
دست گره کرده به حالتی گفته میشود که در آن فرد پنج انگشت خود را به سمت داخل و به طرف کف دست جمع میکند و آنها را محکم فشار میدهد. این حالت که در زبان عامیانه و رسمی به آن «مُشت» میگویند، معمولاً برای ضربه زدن، گرفتن محکم یک شیء، یا به عنوان یک حرکت نمادین و بدنی انجام میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت واژهآرایی روان فارسی «دَستِ گِرِهکَردِه» (dast-e gereh kardeh) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً «دست گره کرده» (۱۰ حرف) است. از طراحان جدول ممکن است کلمات کوتاهتری مثل مشت یا قبضه را نیز مد نظر داشته باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به دست گره شده یا مشت از واژه Fist استفاده میشود. حالت به شدت فشرده و محکم آن را Clenched fist مینامند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی و آذربایجانی، به دست گره کرده یا همان مشت، «Yumruk» گفته میشود.
به فارسی
در زبان فارسی واژههای «مُشت»، «پنجهٔ فشرده» و «قبضه» به عنوان برگردان و مترادفهای دقیق این ترکیب به کار میروند. واژه مشت ریشه در پارسی میانه دارد و با کلماتی چون مشتزن و مشتمال همخانواده است، همانطور که گره با گرهگشا همخانواده میباشد. متضاد این حالت نیز «دست باز» یا «کف دست گشوده» است.
جمعبندی و توضیح کامل دست گره کرده
عبارت «دست گره کرده» که در زبان فارسی بیشتر با واژه ریشهدار «مُشت» شناخته میشود، حالتی فیزیکی از بدن است که طی آن انگشتان به درون دست فشرده میشوند. این حرکت از منظر ریشهشناسی تاریخی به زبان پهلوی بازمیگردد و در ادبیات و بافتهای گوناگون کنایه از آمادگی برای دفاع، ضربه زدن یا ابراز اراده است.
علاوه بر کاربرد فیزیکی، دست گره کرده در سراسر جهان یک نماد بسیار قدرتمند و بینالمللی است. این حالت دست، نماد جهانی ایستادگی، همبستگی جمعی، اعتراض علیه ظلم، مبارزهجویی و قدرت است. در مفاهیم دینی و قرآنی نیز هرچند این عبارت دقیقاً نیامده، اما کنایه از مشت زدن در داستان حضرت موسی (ع) با فعل «فَوَكَزَهُ» و مفهوم دست بسته در مقابل بخشندگی مطرح شده است.