یعنی چه
میانگارد فعل مضارع اخباری (سوم شخص مفرد) از مصدر انگاشتن یا انگاردن است. این واژه زمانی به کار میرود که شخصی موضوعی را در ذهن خود تصور کند، گمان ببرد یا چیزی را به عنوان فرض و پندار در نظر بگیرد، بدون آنکه لزوماً واقعیت داشته باشد.
تلفظ
این واژه از دو بخشِ جزء پیشین «می» و بن مضارع «انگار» همراه با شناسه «-َد» تشکیل شده و به صورت mī-angārad خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش بر اساس تعداد حروف خواسته شده تعیین میشود. واژه «می انگارد» دقیقاً ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و سیاق متن، میتوان از افعالی که بیانگر پندار، گمان و نگرش ذهنی هستند استفاده کرد.
به فارسی
واژههای هممعنی و جایگزین فارسی برای این فعل عبارتند از: میپندارد، فرض میکند، گمان میبرد، خیال میکند، و قلمداد میکند. متضادهای آن نیز افعالی مانند یقین دارد، مطمئن است و اثبات میکند هستند.
نماد چیست
از آنجا که «میانگارد» یک فعل دستوری و بیانگر یک حالت ذهنی و شناختی است، نماد مادی، المان نمادین یا نشانهشناسی خاصی در فرهنگ مادی یا اسطورهای برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل می انگارد
واژه «میانگارد» از ریشههای اصیل زبان فارسی میانه (پهلوی) و واژه hangārītan سرچشمه میگیرد که در ابتدا به معنای شمارش و حساب کردن بوده و به مرور زمان به معنای سنجیدن، گمان بردن و پنداشتن تغییر یافته است. بن مضارع این فعل «انگار» است که در ساخت واژههای ترکیبی پرکاربردی مثل سهلانگار یا ولنگار نیز به چشم میخورد.
این فعل حالت یا کنشی کاملاً ذهنی را توصیف میکند که در آن فرد بر اساس ظواهر یا تصورات خود، برداشتی را در ذهن شکل میدهد. در متون قرآنی نیز هرچند این لفظ فارسی وجود ندارد، اما مفاهیم عمیق افعالی چون «یَحْسَبُونَ» و «یَظُنُّونَ» (مانند گمان بردن نادان به توانگری نیازمندان از فرط عفاف) دقیقاً معادل معنایی این واژه ارزشمند هستند.