معنی
هبه در لغت به معنای بخشش، دهش و واگذاری رایگان مال یا منفعت به دیگری است بدون آنکه انتظار دریافت عوض یا پاداشی در میان باشد.
یعنی چه
در اصطلاح حقوقی و فقهی، هبه قراردادی است که به موجب آن یک نفر (واهب) مال خود را به طور مجانی به ملکیت شخص دیگری (متهب) درمیآورد. این واژه برای مفاهیم کلاسیک و سنتی به کار میرود و نشاندهنده جود و سخاوت است.
مترادف
واژههای فوق همگی در مفهوم دادنِ بدون منت و رایگان با هبه همپوشانی دارند.
متضاد
این کلمات در تضاد با مفهوم بخشش اختیاری و رایگان هستند؛ یا به معنی گرفتن اجباریاند یا دادوستد معوض.
ریشه
این واژه از ریشه عربی «وهب» به معنی بخشیدن گرفته شده است. اسم مصدر آن هبه است و کلماتی مانند موهبت و وهاب نیز از همین ریشه هستند.
جمله سازی
تلفظ
این کلمه با کسره روی حرف اول و دوم (هـِ بـِ) تلفظ میشود.
جمعبندی و توضیح کامل هبه
واژه «هبه» در فرهنگ و ادبیات اسلامی و ایرانی جایگاه ویژهای دارد و به معنای انتقال مالکیت یک دارایی به صورت کاملاً رایگان و بدون چشمداشت مالی است. این مفهوم علاوه بر جنبههای اخلاقی و عرفانی که نشاندهنده سخاوت و کرامت انسانی است، در حقوق مدنی و فقه اسلامی نیز قالب قانونی مشخصی دارد که دارای ارکان و احکام انحصاری خود است.
در متون قرآنی نیز ریشه این واژه بارها برای توصیف بخششهای مادی و معنوی پروردگار به بندگان به کار رفته و نشانی از رحمت عام الهی است. جالب اینجاست که در اساطیر یونان باستان نیز نامی مشابه (Hebe) وجود دارد که الهه جوانی است، هرچند این شباهت صرفاً لفظی بوده و با ریشه عربی آن ارتباطی ندارد.