معنی
واژه «یرزق» به معنای اعطای روزی، بخشش مداوم و رساندن نعمات مادی و معنوی به آفریدگان است.
یعنی چه
این کلمه بیانگر جریان همیشگی رزق و روزی از سوی پروردگار است و به این معناست که او نیازهای حیاتی بندگانش را برطرف میسازد.
ریشه
این واژه فعل مضارع از ریشه عربی «ر ز ق» است. از همخانوادههای آن میتوان به رازق، رزّاق، مرزوق و ارتزاق اشاره کرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه قرآنی و عربی به صورت یَرْزُقُ (Yarzuqu) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «یرزق» به عنوان پاسخ برای راهنمای «روزی میدهد» کاربرد دارد و دقیقاً ۴ حرف دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این فعل عربی، واژگانی چون «روزی میدهد»، «نعمت میرساند» و «بشستان یا عطا میکند» هستند.
در قرآن
این کلمه بارها در قرآن کریم ذکر شده است؛ از جمله در آیه ۳۷ سوره آلعمران: «إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ» (همانا خداوند به هر کس که بخواهد، بیشمار روزی میدهد) و همچنین آیات ۲-۳ سوره طلاق.
جمعبندی و توضیح کامل یرزق
واژه «یرزق» یک فعل مضارع عربی از ریشه «رزق» است که وارد فرهنگ و ادبیات دینی زبان فارسی شده است. این کلمه به طور اختصاصی به نظام روزیرسانی پروردگار اشاره دارد و مفهوم آن فراتر از خوراک روزمره، شامل تمام مواهب مادی و معنوی مانند سلامتی، علم و ایمان میشود.
در متون اسلامی و آیات قرآن کریم، این واژه بر جریان مداوم، بیمنّت و گاه غیرمنتظره نعمات الهی تأکید میکند. به طوری که در فرهنگ دینی، نمادی از برکت، فراوانی و سخاوت بیپایان خالق به شمار میرود.
استفاده از این کلمه در زبان فارسی بیشتر در بافت مذهبی، ادعیه و همچنین به عنوان یکی از لغات چالشبخش در طراحان جدولهای کلمات متقاطع رواج دارد.