یعنی چه
واژه بیسیرت در لغتنامهها به معنای بدکار، فاسق، رسوا و بیآبرو آمده است. همچنین در اصطلاح عامیانه و حقوقی، ترکیب «بیسیرت کردن» به معنای هتک حرمت، تجاوز جنسی یا از بین بردن آبروی کسی به اجبار و به صورت نامشروع به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [بِیسیرَت] است که از پیشوند نفی «بی» و واژه «سیرت» تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف و راهنمای سؤال میتواند خود واژه «بی سیرت» (با ۶ حرف) یا مترادفهای آن نظیر «بدکار» و «رسوا» باشد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی، بسته به نقش صفت یا فعل، از واژگانی چون Infamous و Disgraced یا افعالی مانند Violate استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای فارسی این واژه شامل بدکار، بیآبرو، رسوا، بیپاک و بدذات است. در مقابل، واژگانی چون پاکدامن، خوشسیرت، باآبرو و شریف به عنوان متضاد آن شناخته میشوند. ریشه این واژه از ترکیب پیشوند نفی فارسی و کلمه عربی سیرت ساخته شده و همخانوادههای آن سیرت و بیسیرتی هستند.
در قرآن
ترکیب فارسی-عربی «بیسیرت» در متن قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، واژه ریشه یعنی «سِیرَت» یکبار در سوره طه آیه ۲۱ به کار رفته است: «سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ» که به معنای بازگرداندن عصای موسی به حالت و صورت نخستینش است.
نماد چیست
واژه بیسیرت صفت و اصطلاحی کنایی و اخلاقی است و در ادبیات، نمادشناسی یا اسطورهسازی فرهنگی فاقد هرگونه نماد تصویری یا نشانه خاص است.
جمعبندی و توضیح کامل بی سیرت
واژه «بیسیرت» یک صفت مرکب اتباعی در زبان فارسی است که از پیشوند نفی «بی» و کلمه عربی «سیرت» (به معنی رفتار و طبیعت) شکل گرفته است. این واژه در متون کهن و لغتنامههای معتبری چون دهخدا و عمید به صفات ناپسندی مانند فاسق، فاجر، بدکار و رسوا اشاره دارد و نشاندهنده خروج فرد از مسیر اخلاق و رفتارهای پسندیده است.
در تداول عامه و اصطلاحات معاصر، این کلمه بیشتر در قالب فعل ترکیبی «بیسیرت کردن» به کار میرود که معنایی حقوقی و کیفری به خود میگیرد. در این کاربرد، کلمه دلالت بر هتک حرمت، تجاوز یا از بین بردن پاکدامنی و آبروی فرد به اجبار دارد؛ از این رو در مواجهه با آن، لحنی دانشنامهای و محترمانه اتخاذ میشود.
اگرچه این ترکیب واژگانی در قرآن مجید جایگاهی ندارد، اما جزء دوم آن یعنی «سیرت» در آیه ۲۱ سوره طه به مفهوم شکل و حالت اولیه استفاده شده است. در فرهنگ معادلها نیز این واژه در زبانهای انگلیسی و ترکی به مفاهیمی چون بیناموسی، بدنامی و افتضاح اشاره دارد.