یعنی چه
انجدان رومی نام گیاهی دارویی، علفی و چندساله از تیرهٔ چتریان است که ظاهری شبیه به کرفس دارد. ارتفاع این گیاه به یک تا دو متر میرسد، گلهای زرد کوچکی دارد و تمام اجزای آن بهویژه ریشه و بذرش دارای عطر و بویی قوی هستند. این گیاه در طب سنتی خواص درمانی متعددی از جمله مدرّ بودن و تقویت معده دارد.
تلفظ
این ترکیب در زبان فارسی به صورت اَنجُدانِ رومی (anjodān-e rumi) تلفظ میشود. واژه انجدان گاهی در متون کهن به صورت اَنگُدان نیز ضبط شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۱۰ حرف دارد. همچنین طراحان جدول ممکن است از نامهای دیگر آن مانند کاشم، کاشن رومی، کرفس الجبل یا سیسالیوس استفاده کنند.
به انگلیسی
معادل رایج و اصطلاحی این گیاه در زبان انگلیسی Lovage نام دارد که در صنایع دارویی و آشپزی کاربرد دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به این گیاه Selam otu (گیاه سلام) یا Yaban kerevizi (کرفس وحشی) میگویند.
به فارسی
واژهٔ «انجدان» کلمهای اصیل با ریشه در زبان پهلوی (فارسی میانه) است که در فارسی دری به صورت انجدان یا انگدان به کار رفته است. پسوند «رومی» به دلیل انتساب اولیه یا رواج مصرف آن در مناطق اروپا و روم باستان به آن اضافه شده است. در فارسی کهن به آن کاشم یا کاشن نیز میگفتند.
نماد چیست
این گیاه در فرهنگ عامه یا اسطورهشناسی شرقی نماد رسمی و شناختهشدهای ندارد. با این حال، در طب سنتی و فرهنگ کهن اروپا، به دلیل ریشه لاتین نامش (Lavare به معنی شستن)، گاهی به عنوان نماد پاککنندگی، طهارت و شویندگی شناخته میشده است.
جمعبندی و توضیح کامل انجدان رومی
انجدان رومی یک واژه اصیل فارسی با ریشه پهلوی است که به یک گیاه دارویی ارزشمند از تیره چتریان اشاره دارد. این گیاه با قد بلند، گلهای زرد و ظاهری شبیه کرفس، به خاطر عطر تند و خواص شفابخشش در طب سنتی شناخته میشود و ریشه و بذر آن برای تقویت معده و به عنوان مادهای مدر کاربرد دارد.
در متون کهن فارسی و عربی، این واژه با نامهای مترادفی چون کاشم، کاشن رومی و کرفسالجبل نیز یاد شده است. پسوند رومی در نام آن نشاندهنده رواج یا شناخت قدمت این گیاه در قلمرو روم باستان است، در حالی که امروزه در منابع بینالمللی با نام انگلیسی Lovage معرفی میشود.