یعنی چه
نوشیدن به معنای آشامیدن، مایعی را به درون دهان و گلو کشیدن است که معمولاً همراه با لذت و گوارایی انجام میشود. در متون کهن فارسی، این واژه گاهی به معنای گستردهترِ خوردن، تناول کردن و چشیدن نیز به کار رفته است.
مترادف
واژههای فوق همگی در زبان فارسی به عنوان جایگزین یا هممعنی این کلمه در متون ادبی و عامیانه استفاده میشوند.
در جدول
پاسخ متداول برای این مفهوم در جدول کلمات متقاطع، خود واژه «نوشیدن» یا کلمات همارز آن مانند آشامیدن است.
به انگلیسی
واژه Drink رایجترین معادل برای فعل نوشیدن و واژه Imbibe حالت رسمیتر و ادبیتر آن است.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «ش ر ب» برای بیان این مفهوم استفاده میشود که مشتقات آن در قرآن نیز فراوان است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی و آذربایجانی فعل İçmek معادل اصلی فعل نوشیدن است.
جمعبندی و توضیح کامل نوشیدن
واژه «نوشیدن» از ریشههای اصیل زبان فارسی است که از تکواژ «نوش» (در فارسی میانه به معنی خوراک یا نوشیدنی گوارا) همراه با پسوند مصدری ساخته شده است. این کلمه در طول تاریخ زبان فارسی همواره مفهوم حیاتبخش و گوارایی مایعات را با خود به همراه داشته و ریشه دورتر آن به معنای بیمرگی و نامیرایی بازمیگردد.
در فرهنگ و ادبیات عرفانی ما، نوشیدن فراتر از یک نیاز مادی، نمادی از جذب معرفت، پذیرش عشق و تجدید قوای روحی است. سر کشیدن جام یا مِی عرفانی در اشعار بزرگان، نشانهای از ازخودبیخود شدن و رسیدن به آگاهی عمیق درونی محسوب میشود.
اگرچه خود این واژه فارسی است، اما معادل عربی آن یعنی ریشه «ش ر ب» کاربرد گستردهای در فرهنگ اسلامی و قرآن دارد؛ به طوری که مشتقات آن ۳۹ بار در قرآن کریم برای توصیف نوشیدنیهای دنیوی، بهشتی و یا نمادین به کار رفتهاند.