یعنی چه
مِقْرَعَة در لغت به عنوان اسم آلت یا ابزار شناخته میشود و به هر شیئی اطلاق میگردد که برای ضربه زدن، کوبیدن یا تنبیه از آن استفاده کنند؛ مانند چکش، کوبه در، شلاق و تازیانه.
تلفظ
این واژه در زبان عربی با کسره ميم، سکون قاف، فتحه راء و فتحه عین به صورت «مِقْرَعَة» تلفظ میشود.
به انگلیسی
بسته به نوع کاربرد (کوبیدن یا شلاق زدن) معادلهای مختلفی در انگلیسی دارد.
به عربی
در زبان عربی فصیح این واژه از ریشه (ق ر ع) به معنای ضربه زدن شدید مشتق شده است.
به فارسی
در متون کهن فارسی و لغتنامهها، معادلهای دقیق آن را تازیانه، شلاق و ابزار چکشمانند برای کوفتن ذکر کردهاند.
در قرآن
خود واژه «مقرعة» در قرآن نیست؛ اما همخانوادههای آن نظیر «الْقَارِعَةُ» (سوره قارعه، آیات ۱ و ۲) به معنای روز قیامت که دلهای مردم را از وحشت میکوبد، و همچنین در آیه ۲۴ سوره رعد به معنی مصیبت کوبنده به کار رفتهاند.
نماد چیست
در تاریخ، ادبیات و فرهنگ عامه عرب، این کلمه به عنوان نمادی از قدرت حاکمه، مهار کردن سرکشی، اجرای عدالت، تنبیه خطاکاران و مجازات شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مقرعة
واژه «مِقْرَعَة» یک اسم ابزار اصیل عربی از ریشه ثلاثی مجرد «قَرَعَ» به معنای کوبیدن است. این کلمه در زبان و ادبیات فارسی نیز کاربرد داشته و به هر نوع وسیلهای که برای ضربه زدن، کوبیدن یا تنبیه فیزیکی به کار میرود (مانند تازیانه، شلاق، گرز و چکش) اشاره دارد.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده است، اما مشتقات بسیار معروفی از همخانوادههای آن مانند «القارعة» در کتاب آسمانی آمدهاند که به حوادث هولناک و دگرگونکننده (مانند قیامت یا بلایای بزرگ) اشاره دارند که آرامش انسانها را در هم میکوبند.
در حوزه مفاهیم نمادین، مقرعه تداعیکننده مفاهیمی چون برقراری نظم از طریق قدرت، تنبیه افراد سرکش، مهار کردن و قضاوت است. این کلمه پنجحرفی در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان معادل شلاق یا تازیانه مورد توجه طراحان قرار میگیرد.