یعنی چه
اژدها در لغت به معنای ماری بسیار بزرگ و سهمگین است که میتواند موجودی زمینی یا افسانهای باشد. در متون کهن و ادبیات فارسی، این واژه مجازاً برای توصیف انسانهای بسیار دلاور، خشمگین یا پادشاهان ستمگر و ظالم (مانند ضحاک ماردوش) نیز به کار رفته است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول تقاطعی، واژه مورد نظر شش حرفی بوده و کلمات هممعنی دیگر آن نظیر اژدر یا تنین نیز با توجه به تعداد حروف جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این موجود افسانهای و اساطیری از واژه Dragon استفاده میشود.
به ترکی
زبان ترکی استانبولی واژه Ejderha را از فارسی وام گرفته است، اما در ترکی باستان واژه Evren نیز به همین معنا به کار میرفته است.
به فارسی
این واژه ریشه در زبانهای ایرانی کهن دارد؛ در اوستایی «اَژی» و در فارسی میانه «از» به معنی مار مهیب است. از واژههای همخانواده و مترادف آن در زبان فارسی میتوان به اژدر، اژدرها و اژدهاک اشاره کرد.
در قرآن
خود واژه فارسی اژدها در قرآن نیست، اما معادل عربی آن یعنی «ثُعبان» دقیقاً ۲ بار (آیه ۱۰۷ سوره اعراف و آیه ۳۲ سوره شعراء) برای توصیف تبدیل شدن عصای حضرت موسی (ع) به یک اژدهای بزرگ و آشکار به کار رفته است.
نماد چیست
نمادپردازی اژدها در فرهنگها متضاد است؛ در اساطیر ایرانی و اوستایی، نماد اهریمن، زشتی، سرما و خشکسالی است که آبها را بند میآورد و باید توسط پهلوانان کشته شود. اما در فرهنگ شرق آسیا (مانند چین)، نماد قدرت پادشاهی، خوششانسی، بارانزایی و خیر و برکت است.
جمعبندی و توضیح کامل ا اژدها
واژه اژدها یکی از کهنترین مفاهیم اساطیری در فرهنگ ایران و جهان است که ریشه در زبانهای ایران باستان نظیر اوستایی و پهلوی دارد. این کلمه در اصل به معنای مار مهیب و عظیمالجثه است و در شاهنامه و متون حماسی، هم به عنوان موجودی زیانکار که آبها را حبس میکند و هم مجازاً به عنوان نمادی از پهلوانان دلاور یا پادشاهان تندخو تصویر شده است.
اگرچه این لفظ فارسی در کتاب قرآن وجود ندارد، اما مفهوم ماری بزرگ و اژدهاگون در قالب واژه عربی «ثعبان» در داستان معجزه عصای حضرت موسی (ع) مطرح شده است. جالب اینجاست که نگاه نمادین به این موجود در سراسر جهان یکسان نیست؛ برخلاف دیدگاه منفی و اهریمنی اساطیر ایرانی و غربی، در فرهنگهای شرق آسیا اژدها موجودی مقدس و پیامآور خوششانسی و باران محسوب میشود.