یعنی چه
اتقان در لغت به معنای محکم کردن، پایداری، نظم داشتن و به کمال رساندن یک کار است. وقتی کاری با دقت بالا، کیفیت عالی و بدون هیچگونه سستی یا نقص انجام شود، میگویند آن کار با اتقان صورت گرفته است. این واژه در اصطلاح به مدیریت کیفیت، متانت و دقت در عمل اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسرهٔ همزه و سکون تاء به صورت «اِتقان» (Etqān) است.
در جدول
پاسخ اصلی ۵ حرفی برای این واژه در جدول «اتقان» است. از معادلهای دیگر آن میتوان به استحکام، احکام و استواری اشاره کرد.
به عربی
این واژه خود ریشهٔ عربی دارد و از مصدر باب افعال است. در زبان عربی معاصر نیز دقیقاً به همین صورت یا به شکل «الإحکام» برای بیان نهایت استواری در کار استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و برابرهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههایی چون استواری، پایداری، محکمکاری، دقت، متانت و ابرام است که نشاندهندهٔ انجامِ بینقص یک امر است.
در قرآن
این واژه یکبار در قرآن کریم در آیه ۸۸ سوره نمل به صورت فعل ماضی آمده است: «صُنْعَ اللَّهِ الَّذِی أَتْقَنَ کُلَّ شَیْءٍ» که به معنای آفرینش خداوند است، همانی که هر چیزی را با استواری و در کمال استحکام و نظم آفریده است.
نماد چیست
اتقان یک واژه و مفهوم عقلی، کیفی و انتزاعی به معنی کیفیت، دقت و استحکام عمل است؛ به همین دلیل در فرهنگ باستانی یا نمادشناسی فیزیکی، نماد مادی خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل اتقان
واژه «اتقان» از ریشهای عربی (ت ق ن) گرفته شده است که در اصل به خاک یا گل مرغوب تهنشینشدهای اشاره داشته که معماران با آن درزهای ساختمان را برای استحکام بیشتر پر میکردند. در زبان و ادبیات فارسی، این کلمه به معنای استوار ساختن، محکمکاری و انجام دادن امور در بالاترین سطح کیفیت و بدون نقص به کار میرود.
این مفهوم ارزش بالایی در اخلاق کاری و جهانبینی دینی دارد، به طوری که در قرآن کریم نیز از فعل آن برای توصیف خلقت بینقص و منظم جهان توسط خداوند یاد شده است. متضادهای این کلمه مانند سستی، تزلزل و سرهمبندی، اهمیت اتقان را به عنوان نمادی از تعهد و دقت در عمل بیشتر نمایان میسازند.