یعنی چه
افراطیگری به معنای تمایل به خروج از حد اعتدال و میانهروی در رفتار، سیاست، دین یا اجتماع است. این واژه زمانی به کار میرود که فرد یا گروهی با تعصب شدید، بر روی یک عقیده یا ایدئولوژی خارج از عرف جامعه پافشاری سختگیرانه داشته باشند و مواضع رادیکال اتخاذ کنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اِفراطیگَری» است که از ترکیب واژه «افراط»، پسوند صفتساز «ـی» و پسوند مصدری «ـگری» ساخته شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای این مفهوم معمولاً از واژههایی چون «تندروی»، «غلو» یا «رادیکالیسم» استفاده میشود. خود واژه «افراطی گری» نیز دارای ۹ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی اصلیترین معادل برای این واژه Extremism است که از ریشه extreme به معنای حد نهایی یا مفرط گرفته شده است. همچنین واژه Radicalism نیز در بسترهای سیاسی کاربرد دارد.
نماد چیست
برای واژه افراطیگری به عنوان یک مفهوم انتزاعی سیاسی، مذهبی و اجتماعی، نماد استاندارد، رسمی یا نشانه تصویری جهانی و مشخصی وجود ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل افراطی گری
واژه «افراطیگری» یک ترکیب مشتق-مرکب در زبان فارسی است. بخش اصلی آن یعنی «افراط» از ریشه عربی (ف ر ط) در باب افعال به معنای زیادهروی شکل گرفته و با پسوندهای فارسی «ـی» و «ـگری» ترکیب شده است تا اسم مصدری برای توصیف این رفتار ساختارشکنانه باشد.
در کاربردهای اجتماعی و سیاسی، این اصطلاح به هر نوع عقیده یا کنشی اطلاق میشود که از چارچوبهای پذیرفتهشده و متعادل جامعه فراتر رفته و بستر را برای ناسازگاری و تعصب کورکورانه فراهم کند. نقطه مقابل این مفهوم، میانهروی، اعتدال و مدارا است که بر صلح و پذیرش دیدگاههای مختلف تاکید دارد.
اگرچه این ترکیب اصطلاحی مدرن است و به همین شکل در متون کهن به چشم نمیخورد، اما مفهوم آن در قالب واژههایی مثل «غلو» یا مشتقات دیگر ریشه فرط (مانند آیه ۲۸ سوره کهف: وَکانَ أَمرُهُ فُرُطاً) در فرهنگ اسلامی و قرآنی به عنوان رفتاری ناپسند و خارج از حق همواره مورد نکوهش بوده است.