معنی حمله چیست؟ مترادف و متضاد آن

معنی

واژهٔ حمله در زبان فارسی به چند معنای محوری به کار می‌رود؛ نخست در وجه نظامی و فیزیکی به معنای تاختن بر دشمن و اقدام تهاجمی است. دوم در بافت پزشکی، به معنای بروز ناگهانی و حاد علائم یک بیماری (مانند حمله قلبی یا صرع) استفاده می‌شود. در نهایت، در ادبیات روزمره به معنای مجازیِ انتقاد شدید، اعتراض یا پرخاش کلامی به فرد یا جریانی خاص است.

یعنی چه

عبارت حمله در اصل به مفهوم یک حرکت رو به جلو، تند و ناگهانی برای غلبه بر یک مانع، دشمن یا هدف اشاره دارد. وقتی می‌گویند کسی یا چیزی مورد حمله قرار گرفته، یعنی دستخوش یک فشار، آسیب یا هجوم ناگهانی فیزیکی، روانی یا بیولوژیکی شده است.

مترادف

در زبان فارسی واژگان متعددی وجود دارند که مفهوم یورش و رویه تهاجمی را رسانده و می‌توانند در بافت‌های نظامی و ادبی جایگزین حمله شوند.

متضاد

مفاهیم ضد حمله عمدتاً بر رویه‌های حفاظتی، پایداری، بازگشت به عقب یا برقراری آرامش و آتش‌بس تمرکز دارند.

هم خانواده

واژه حمله از ریشه عربی (ح م ل) به معنای برداشتن و بار کردن مشتق شده و در زبان فارسی با تغییر و تطور معنایی به مفهوم یورش به کار می‌رود.

ریشه

این واژه از ریشه عربی «حَمْلَة / حَمَلَ» به معنی برداشتن یا بار کردن وارد زبان فارسی شده است. در تداول زبان فارسی، این کلمه دچار تطور و توسعه معنایی شده و به معنای یورش، هجوم جنگی یا حمله پزشکی رواج یافته است. در قرآن کریم خود واژه حمله به معنای یورش نیامده، اما مشتقات ریشه آن به معنای بار برداشتن (مانند حملت امه) ذکر شده است.

جمله سازی

در جدول

کلمهٔ «حمله» دقیقاً ۴ حرف دارد. در طراحان جدول معمولاً برای این کلمه، معادل‌های ۴ حرفی مانند «آفند»، «یورش»، «هجوم» یا «تاخت» را مد نظر قرار می‌دهند.