یعنی چه
یعقوب برادعی (یا یعقوب البرادعی) یک اسم خاص تاریخی متعلق به یکی از شخصیتهای برجسته تاریخ مسیحیت شرق در قرن ششم میلادی است. او اسقف شهر ادسا بود که با تلاشهای بیوقفه خود، کلیسای ارتدکس سریانی را در دوران سرکوب امپراتوری بیزانس احیا کرد.
تلفظ
نام او به صورت «یَعْقُوب بَرَادِعِي» تلفظ میشود. لقب او از واژه سریانی «بُردعانا» گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به پرسشهایی درباره اسقف ژندهپوش یا احیاکننده کلیسای سریانی، کلمه «یعقوب برادعی» با ۱۱ حرف است.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و منابع تاریخ مسیحیت، این شخصیت با نام Jacob Baradaeus شناخته میشود که بخش دوم آن لاتیننویسیِ لقب عربی و سریانی اوست.
به فارسی
بخش اول نام او (یعقوب) ریشه عبری دارد به معنی «جانشین» یا «پاشنه را میگیرد»؛ لقب او «برادعی» یا «بردعی» از واژه سریانی بُردعانا گرفته شده که در فارسی به معنی «مرد ژندهپوش» یا «پوشنده پارچه ضخیم و پالانیشکل» است.
نماد چیست
او در تاریخ کلیسای ارتدکس سریانی، نماد پایداری و فداکاری است. او برای فرار از دست مأموران امپراتوری بیزانس، لباس گدایان و ژندهپوشان را میپوشید و پنهانی برای حفظ کلیسا سفر میکرد؛ به همین دلیل پیروان این کلیسا در تاریخ به «یعقوبیها» معروف شدند.
جمعبندی و توضیح کامل یعقوب برادعی
یعقوب برادعی یک واژه عامیانه، قرآنی یا لغتنامهای معمولی نیست، بلکه یک شخصیت برجسته و قدیس تاریخی در قرن ششم میلادی است. او به عنوان اسقف شهر اِدِسا، نقشی حیاتی در تاریخ مسیحیت شرق و تجدید حیات کلیسای ارتدکس سریانی ایفا کرد. به دلیل تلاشهای بیوقفه او در دوران سرکوب شدید مسیحیان غیرکالکدونی توسط امپراتوری بیزانس، پیروان این جریان در تاریخ به «یعقوبیها» شهرت یافتند.
لقب «برادعی» ریشه در واژهای سریانی به معنای «ژندهپوش» دارد؛ چرا که او برای فرار از سربازان حکومتی و پیشبرد مخفیانه اهداف خود، لباس فقرا و گدایان را به تن میکرد. امروزه او در سنت مسیحیت شرقی نماد بارز زهد، ایستادگی و فداکاری در راه عقیده به شمار میرود.