یعنی چه
این کلمه یک فعل عربی است که بسته به حرکتگذاری دو معنای پرکاربرد دارد؛ اگر به صورت «شَجَّعُوا» خوانده شود فعل ماضی است به معنای «تشویق کردند و دلگرم ساختند»، و اگر به صورت «شَجِّعُوا» قرائت شود فعل امر است به معنای «تشویق کنید و جرئت ببخشید».
تلفظ
تلفظ این واژه با توجه به صیغه آن مشخص میشود: در حالت ماضی «شَجْجَعوا» (Shajjau) با فتحه جیم اول و در حالت امر «شَجْجِعوا» (Shajjiu) با کسره جیم اول خوانده میشود. واو آخر آن نیز واو جمع است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی مثل «تشویق کردند به عربی» یا «امر به تشویق به زبان عربی» به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی، برای رساندن مفهوم ترغیب و ایجاد انگیزه علاوه بر ریشه شجع، از واژههایی مانند حث (برانگیختن) و تحریض نیز استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، مفاهیم همراستا با این واژه را با ترکیبهایی مثل «ترغیب کردن»، «پشتگرم ساختن»، «شجاعت دادن» و «ایجاد جسارت و دلیری در کسی» معنا میکنند.
در قرآن
کلمه «شجعوا» با این صیغه در متن قرآن کریم به کار نرفته است. در آیات قرآن برای بیان مفهوم تشویق و ترغیب، بیشتر از ریشههای دیگری مانند «حرض» استفاده شده است؛ به عنوان نمونه در آیه ۶۵ سوره انفال میفرماید: «يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ» که در آن فعل امر «حَرِّضْ» به معنی تشویق و ترغیب کن آمده است.
نماد چیست
از آنجا که ریشه این کلمه (شجع) به شجاعت و دلیری بازمیگردد، در فرهنگ عامه، ادبیات ملل و نمادشناسی مذهبی، این مفهوم معمولاً با موجوداتی همچون «شیر» که مظهر جسارت و قدرت قلب است، نمادپردازی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شجعوا
واژه «شجعوا» یک فعل عربی مشتق از ریشه سه حرفی «شجع» است که در متون ادبی، مذهبی و گاه در چالشهای جدول کلمات متقاطع دیده میشود. این کلمه بسته به حرکتگذاری حرکات، میتواند فعل ماضی به معنای «تشویق کردند» یا فعل امر به معنای «تشویق کنید» باشد که هر دو حالت بر محور ایجاد انگیزه، قوت قلب و دلیری میچرخند.
این کلمه اگرچه در زبان عربی رایج است، اما با این صیغه و رسمالخط دقیق در قرآن کریم نیامده و جایش را به واژههای هممعنی دیگری مانند تحریض داده است. ریشه این واژه در زبان فارسی با کلماتی چون شجاعت، تشجیع و مشوق همخانواده است و در فرهنگ لغات به عنوان نمادی از ایجاد جسارت و همت شناخته میشود.