معنی
واژه فجیع در زبان فارسی به عنوان صفت برای توصیف حوادث، مرگها، یا جنایات بسیار تلخ، تکاندهنده و دلخراش به کار میرود که شنیدن یا دیدن آنها فاجعهآمیز و اسفانگیز است.
یعنی چه
این کلمه معمولاً برای توصیف موقعیتهایی با بار عاطفی بسیار منفی و سنگین (مانند قتل فجیع یا تصادف فجیع) استفاده میشود و نشاندهنده شدت رنج، فاجعه و ناگواری یک رویداد است.
مترادف
کلماتی که با فجیع هممعنی هستند بر شدت اندوه، وحشت و ناگواری یک واقعه دلالت دارند.
متضاد
این واژهها بر اساس تقابل معنایی در برابر شدت رنج و ناگواری کلمه فجیع قرار میگیرند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی (ف ج ع) مشتق شدهاند و به مفاهیم اندوه، مصیبت و داغداری اشاره دارند.
ریشه
این کلمه وامواژهای از زبان عربی است. مفهوم اصلی ریشه آن (f-j-ʕ) به معنای سخت اندوهگین کردن کسی بر اثر فقدان ناگهانی یا حادثهای دردناک و دچار مصیبت کردن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه فجیع به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «دردناک»، «دلخراش» یا «بسیار ناگوار» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به لحن و متن جمله، میتوان از این معادلهای انگلیسی برای رساندن معنای فجیع استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل فجیع
واژه «فجیع» یکی از صفات پرکاربرد در زبان فارسی برای توصیف رویدادها، حوادث و تصادفاتی است که شدت تلخی، دردناکی و هولناکی آنها فراتر از حد عادی است. این کلمه که ریشهای عربی دارد، مستقیماً با مفاهیمی چون فقدان ناگهانی، مصیبت و اندوه شدید گره خورده است و در زبان عامه و رسانهها معمولاً برای توصیف جنایات زشت یا مرگهای دلخراش به کار میرود تا بار سنگین عاطفی و تکاندهنده واقعه را به مخاطب منتقل کند.
اگرچه خود این واژه در متن قرآن کریم به صورت مستقیم نیامده است، اما مفاهیم همراستای آن مانند بلاء و مصیبت در فرهنگ اسلامی کاملاً شناخته شده هستند. در زبانهای همسایه مانند ترکی نیز این کلمه با اندکی تغییر در تلفظ (Feci) به عنوان نمادی از یک واقعه به شدت رقتبار و ناگوار به کار میرود که تقابل عمیقی با واژههای مسرتبخش و خوشایند دارد.