معنی
طفولیت اسم مصدر عربیتبار (مصدر جعلی ساخته شده در فارسی) است که به مرحلهٔ اول زندگی انسان، یعنی از زمان بدو تولد تا پیش از رسیدن به سن بلوغ و بزرگسالی اطلاق میشود.
یعنی چه
این واژه اشاره به وضعیت و روزگار طفل بودن دارد؛ دورهای که انسان به دلیل عدم رشد کامل جسمی و عقلی، نیازمند مراقبت، حمایت و وابستگی به والدین است.
مترادف
واژههای فوق در زبان فارسی بیشترین شباهت معنایی را با طفولیت دارند و به دوران ابتدایی حیات انسان اشاره میکنند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده مراحل بعدی و پایانی رشد انسان هستند که در نقطه مقابل دوران خردسالی و طفولیت قرار میگیرند.
هم خانواده
این واژگان همگی از ریشه سه حرفی عربی «ط-ف-ل» مشتق شدهاند و با مفهوم کودک و کودکی گره خوردهاند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر برای راهنمای «کودکی یا خردسالی» یک پاسخ شش حرفی بخواهند، کلمه «طفولیت» جواب دقیق آن است.
به انگلیسی
برای ترجمه این واژه به انگلیسی بسته به میزان سن، از کلمات Childhood برای کل دوره کودکی و Infancy برای مراحل اولیه آن استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل طفولیت
واژه «طفولیت» از ریشه عربی «ط-ف-ل» گرفته شده و با افزودن پسوند مصدری «یت» در زبان فارسی رایج شده است. این کلمه به زیباترین و حساسترین مرحله از زندگی انسان یعنی دوران کودکی و خردسالی اشاره دارد که از زمان تولد آغاز شده و تا پیش از فرارسیدن سن بلوغ ادامه مییابد.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، طفولیت صرفاً یک بازه زمانی یا سن شناسنامهای نیست، بلکه نمادی از پاکی، معصومیت، بیگناهی و لوح سفیدی است که آمادگی کامل برای آموزش و شکلگیری شخصیت را دارد. گرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما ریشه و همخانوادههای آن مانند «طفلاً» و «الاطفال» بارها برای توصیف مراحل خلقت و رشد انسان به کار رفتهاند.