استنابة یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل استنابة

استنابه واژه‌ای با ریشه عربی (از باب استفعال و ریشه ن-و-ب) است که وارد زبان فارسی شده و کاربرد تخصصی فقهی و حقوقی دارد. معنای اصلی این کلمه، نایب گرفتن، تفویض اختیار و مأمور کردن فرد دیگری برای انجام وظایف یا تکالیفِ شخصِ اصیل است.

در نظام حقوقی مدرن، عقد وکالت نمونه بارزی از استنابه است که در آن موکل، اختیارات قانونی خود را به وکیل می‌سپارد. همچنین در احکام عبادی فقه اسلام، اگر کسی به دلیل ناتوانی جسمی قادر به انجام فرایضی مثل حج نباشد، از طریق استنابه شخص دیگری را برای انجام این مناسک به نیابت از خود می‌فرستد. متضاد این واژه، «اصالت» یا «مباشرت» است که به معنای انجام دادن کار توسط خود شخص می‌باشد.