یعنی چه
واژه عیالی به هر چیزی که مربوط به خانواده، همسر و فرزندان باشد اشاره دارد. در گفتگوهای روزمره و عامیانه، این کلمه معمولاً به عنوان صفت برای فرد متأهل یا دارای نانخور و اهل خانه (عیالوار) به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت عَیالی (عَ / لی) تلفظ میشود که مصوت اول آن فتحة و یاء پایانی آن یای نسبت است.
در جدول
در حل جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «منسوب به خانواده» یا «عائلهمند»، کلمه ۵ حرفی «عیالی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه با توجه به سیاق متن شامل Family-related (مربوط به خانواده)، Domestic (داخلی/خانوادگی) و Uxorial (مربوط به همسر) هستند.
به فارسی
برابرهای فارسی و مترادفهای این واژه در زبان فارسی شامل واژگانی چون خانوادگی، متأهل، عیالوار و عائلهمند است و در مقابل آن واژههای مجرد و عزب قرار دارند.
در قرآن
کلمه «عیال» یا «عیالی» به صورت مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، ریشه عربی آن در قالب صفت «عائلاً» در آیه ۸ سوره ضحی (وَوَجَدَکَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ) به معنی فقیر و نیازمند یا تحت تکفل به کار رفته است.
نماد چیست
واژه عیالی صرفاً یک صفت کاربردی و توصیفی در زبان فارسی و عربی است و در ادبیات، نمادگرایی یا فرهنگ عامه دارای نماد تصویری، مذهبی یا اسطورهای ویژهای نیست.
جمعبندی و توضیح کامل عیالی
واژه «عیالی» صفت نسبی ساخته شده از کلمه «عیال» است که در اصل ریشهای عربی دارد. این کلمه در زبان مبدأ از ریشه «عَیِّل» به معنای نیازمندی یا کسی که تحت تکفل دیگری است گرفته شده و به مرور زمان در زبان فارسی تغییر معنایی یافته و به مفهوم خانواده، همسر و فرزندان اختصاص پیدا کرده است.
در تداول عامه و مکالمات روزمره، عیالی بیشتر به عنوان صفتی برای توصیف وضعیت تاهل و داشتن مسئولیت اداره یک خانه به کار میرود؛ برای مثال عبارت «مرد پر اهل و عیالی» نشاندهنده عائلهمند بودن فرد است. از نظر معنایی، این واژه با مفاهیمی چون خانوادگی و متأهل همپوشانی کامل دارد.
هرچند این کلمه در متون کهن فقهی و حقوقی نیز برای اشاره به نفقه و افراد تحت تکفل استفاده میشود، اما در ادبیات مدرن و کاربردهای جدولی بیشتر بازتابدهنده معنای سادهی وابستگی به نهاد خانواده و امور داخلی خانه است.